یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٥ - یادداشت عبادت ( ماهیت عبادت )

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ١٨٥

لاختصاصه بآیات تدل علی انها من عند ربه و وجب ان یکون للمحسن و المسیء جزاء من عند القدیر الخبیر فوجب معرفة المجازی و الشارع، و مع المعرفة سبب حافظ للمعرفة ففرضت علیهم العبادة المذکرة للمعبود و کررت علیهم لیستحفظ التذکیر بالتکریر حتی استمرت الدعوة الی العدل المقیم لحیوة النوع ثم زید لمستعملیها بعد النفع العظیم فی الدنیا الاجر الجزیل فی الاخری ثم زید للعارفین من مستعملیها المنفعة التی خصوا بها فیما هم مولّون وجوههم شطره. فانظر الی الحکمة ثم الی الرحمة ثم النعمة تلحظ جناباً تبهرک عجائبه ثم اقم و استقم.

رجوع شود به آخر الهیات شفا و به جزوه املایی درس کلاس سوم معقول مضاعف در سال ٤١- ٤٢، شرح نمط نهم اشارات.

ایضاً رجوع شود به ورقههای فلسفه نماز.

منتسکیو در فصل اول کتاب اول روح القوانین (ص ٨٥) میگوید:

انسان چون موجود حساسی است و دچار هزار هوس میگردد و چنین مخلوقی که گرفتار هوس خود میباشد هر لحظه ممکن است خالق خود را فراموش کند، چنین مخلوقی هر لحظه خودش را هم فراموش میکند، بلکه هر آن ممکن است دیگران را هم فراموش کند، به همین جهت است که خداوند عالم به وسیله قوانین مذهبی او را به طرف خود میخواند تا از یاد خدا و خالق خود غافل نگردد. فیلسوفان و معلمین اخلاق او را به وسیله قوانین اخلاقی نسبت به خودش متوجه میکنند تا خود را فراموش نکند و از خطاها مصون بماند. قانونگذاران نیز بشر را به وسیله قوانین سیاسی و مدنی به وظایف خود در رابطه با دیگران آشنا میسازند، زیرا انسان برای زندگی در جامعه