یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٢ - حقیقت صبر

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ١١٢

گذاشتن و انتظار کشیدن و از برخورد با مشکلات فرار کردن نیست، مثل آیات شمارههای: ٨، ١٣، ١٤، ١٦، ١٨ و ١٩.

حقیقت صبر

راغب میگوید:

الصبر الامساک فی ضیق یقال صبرت الدابة حبستها بلاعلف و صبرت فلاناً خلفته خلفة (کذا) لا خروج له منها و الصبر حبس النفس علی ما یقتضیه العقل و الشرع او عما یقتضیان حبسها عنه. فالصبر لفظ عام و ربما خولف بین اسمائه بحسب اختلاف مواقعه فان کان حبس النفس لمصیبة سمّی صبراً لاغیر و یضادّه الجزع و ان کان فی محاربة سمّی شجاعة و یضادّه الجبن و ان کان فی نائبة مضجرة سمّی رحب الصدر و یضادّه الضجر و ان کان فی امساک الکلام سمّی کتماناً و یضادّه المَذَل (کذا) و قد سمّی اللَّه تعالی کل ذلک صبراً و نبه علیه بقوله: و الصابرین فی البأساء و الضراء، و الصابرین علی ما اصابهم، و الصابرین و الصابرات.

در جامع السعادات جلد ٤، صفحه ٢٧٨ میگوید:

ضد الجزع الصبر، و هو ثبات النفس و عدم اضطرابها فی الشدائد و المصائب بان تقاوم معها بحیث لاتخرجها عن سعة الصدر و ما کانت علیه قبل ذلک من السرور و الطمأنینة، فیحبس لسانه عن الشکوی و اعضائه عن الحرکات الغیر المتعارفة و هذا هو الصبر علی المکروه و ضده الجزع و له