میرسد که بهترین تعریف برای شعایر اسلامی به معنی اول یعنی آن سلسله از تعلیمات اسلامی که شعایر نامیده میشود، این است که آن سلسله تعلیماتی که حکمت و فلسفه وضع آنها این است که معرف منش اسلامی فرد یا جمع باشد و خاصیتش زنده نگه داشتن روح دینی فرد یا اجتماع باشد شعایرند. هر شعاری متضمن نوعی اعلام وابستگی است. همانطور که میدانیم هر دستوری از دستورهای اسلامی مبنی بر یک حکمت و مصلحتی است جسمی، روحی، فردی، اجتماعی. فلسفه و حکمت برخی دستورها زنده نگه داشتن روح دینی است. از این جهت همه عبادات خصوصاً عبادات اجتماعی از قبیل جمعه و جماعت و از قبیل حج، شعایرند. درباره حج بالخصوص وارد است که: ان الصفا و المروة من شعائر اللَّه، یا: لاتحلوا شعائر اللَّه و امثال اینها.

خاصیت شعار علاوه بر احیا و جلوگیری از فراموش شدن، جهت دادن و هدف مشخص کردن است:

میتوان گفت حکمت دستورهای شعاری تنها زنده نگه داشتن در مقابل میراندن نیست، بلکه جهت دادن و هدف مشخص کردن هم هست. زنده نگه داشتن یعنی شاداب نگه داشتن، نظیر گلی که در اثر آب دادن و دفع آفت و قوت دادن شاداب نگه داشته میشود. ولی البته گل خط سیر خود را به حکم قانون طبیعت طی میکند، نیازی به هدایت و راهنمایی ندارد ولی شعایر علاوه بر شاداب نگه داشتن جنبه آموزندگی و راهنمایی دارد.

حسن انتخاب شعار:

از همین جا اهمیت حسن انتخاب ما در شعارهایی که برای خانه و برای اجتماع و برای تاکسی و اتومبیل شخصی و یا اتوبوس و یا برای مساجد و محرابها و بالاخره در و دیوارهای خانه و خیابان و مغازه خود انتخاب میکنیم، روشن میگردد.

باید در همه مظاهر زندگی ما شعار اسلامی وجود داشته باشد:

مسئله انتخاب شعارها برای در و دیوارها و مغازهها و خانهها و مساجد و معابد و اخیراً اتوبوسها و تاکسیها اهمیت فراوانی دارد.

اولًا از جنبه روانی و اجتماعی معرف روحیه انتخاب کنندگان است که سطح فکرشان چه سطحی است و آرزوهاشان چه آرزوهایی است و دردهاشان چه دردهایی است و بالاخره سلیقهشان چه نوع سلیقهای