یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٦٣ - کتابخانه اسکندریه - شبلی نعمان

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ٤٦٣

٢١. سزار نصف این کتابخانه را سوزانید. (ص ٤٩) ٢٢. اجازه خواستن کشیش توفینس از امپراطور برای انهدام و خالی بودن قفسهها (ص ٥٠) ٢٣. کتابها از پوست بوده و به درد سوختن نمیخورده است.

(ص ٥٣) (باید تحقیق شود که پاپیروس چه بوده است.)

٢٤. عمرو نه کشت و نه اسیر گرفت، بلکه آنها را در ذمه قرار داد و با اهل ذمه چنین کاری نمیکنند. (ص ٥٥) ٢٥. اگر این داستان را به این شکل جعل کرده بودند که لدی الورود این کار شد، در حدودی قابل قبول بود ولی جاعل ناشی بوده که طوری نقل کرده که بعد از مدتها که قرارداد ذمه منعقد شده بوده است این کار صورت گرفته است.

٢٦. از شخصی مثل عمرو با سابقه دوستی با یحیی نحوی بعید است. (ص ٥٩) ٢٧. اسامی حکمای تقریباً معاصر اسلام (ص ٦٢) ٢٨. آثار حکمایی که در فاصله کتاب سوزی مسیحیان تا اسلام میزیستهاند باقی است ولی آثار حکمای قبلی نیست. این خود دلیل دیگری است بر مدعا. (ص ٦٣) ٢٩. اروپا قبلًا با اصرار میخواست تأیید کند، امروز از این عقیده منصرف میشود.

٣٠. گوستاو لوبون میگوید: یک نوبت سزار مقارن میلاد مسیح و یک نوبت تئودور در دوره مسیحیت کتابخانه را آسیب زدند.

به قول شبلی نعمان شاید برخی بپندارند که این کتابخانه را مسیحیان ایجاد کردند و مسلمین سوزانیدند، در صورتی که این را بت پرستان ساختند و مسیحیان سوزانیدند.

٣١. اروپاییانی که در این موضوع بحث کردهاند (ص ١١- ١٢) ٣٢. از سخن شبلی نعمان استفاده میشود که مقریزی در خطط ضمن وقایع مفصل اسکندریه نامی از کتاب سوزی نبرده است، ولی ضمن بیان عمود السواری گفته: و یذکر ان هذا العمود من جملة