یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١ - شخصیت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ٢١

١. رجوع شود به ورقههای فکر و استقلال فکری و ورقههای کرامت نفس و ورقههای زمان و مقتضیات آن.

٢. از نظر ما شخصیت تنها به عالم شدن نیست. بسیار از دانشمندان هستند که یک ذره شخصیت ندارند. تعلیم صفات خوب اخلاقی از قبیل راستی و درستی و عفت و امانت برای پاک نگه داشتن روح لازم است اما اینها یعنی صفات معروف اخلاقی ارکان شخصیت نیست. لهذا میتوان گفت بسیاری از مکاتب اخلاقی خصوصاً اخلاق سقراطی و اخلاق صوفیانه که در میان ما رایج بوده و هست، از این جهت ناقص است آنطور که در ورقههای کرامت نفس گفتهایم.

تعریف شخصیت:

شخصیت عبارت است از احساس منش نه به معنی خودیت سفلی، بلکه به معنی پی بردن به مقام روح و نفس فی حد ذاته که بالاتر است از بسیاری از چیزها و شعارش این است: الموت اولی من رکوب العار.

این گونه احساس شخصیت در میان ملتها از ضروریات بقای آنهاست. یک نفر ژاپنی یا هندی فی المثل آنگاه در مقابل سیل تمدن بیگانه قادر به ادامه حیات است که به هندی بودن یا ژاپنی بودن بیش از هر چیزی که به بیگانه تعلق دارد علاقه مند باشد.

شرایط تربیتی تکوین شخصیت ملی:

برای اینکه شخصیت ملی درست شود، چند شرط در تربیت لازم است:

الف. تعظیم شعایر ملی و دینی و تعلیم و تفهیم برتری اصول تعلیمات مکتبی که به آن مکتب وابسته است.

شعار «باید جسماً، روحاً، ظاهراً، باطناً فرنگی شد» فتوای اضمحلال یک قوم است:

وای به حال ملتی که شعارش این باشد: باید جسماً و روحاً و ظاهراً و باطناً فرنگی شد [١]. تحقیر شئون ملی (یعنی شئونی که روحیه ملت متکی به اوست، مثل اسلام در ایران) لگدکوب کردن و فتوای فنا و اضمحلال یک قوم و ملت است.

هدف استعمار:

لهذا استعمار کوشش میکند