یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٩ - یادداشت عبادت ( ماهیت عبادت )

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ١٦٩

المتر ان اللَّه یسبح له من فی السموات و الارض و الطیر صافات کل قد علم صلاته و تسبیحه.

سوره انبیاء، آیه ١٩ و ٢٠:

و له من فی السموات و الارض و من عنده لایستکبرون عن عبادته و لایستحسرون. یسبحون اللیل و النهار لایفترون.

در این آیات ممکن است توهم شود که تسبیح اختصاص دارد به ملأ اعلی- رجوع شود به تفاسیر.

آیاتی هست که فقط تسبیح ملائکه را ذکر میکنند، مثل آیه آخر سوره زمر و آیه ٧ سوره مؤمن و حم فصلت آیه ٣٨ و شوری آیه ٥ و آیه آخر سوره اعراف، صافات ١٦٦.

در سوره انبیاء، آیه ٧٩ تسبیح کوهها و مرغان را با داود ذکر میکند:

و سخرنا مع داود الجبال یسبحن و الطیر و کنا فاعلین.

همچنین سوره ص، آیات ١٧- ١٩:

و اذکر عبدنا داود ذا الاید انه اواب. انا سخرنا الجبال معه یسبحن بالعشی و الاشراق. و الطیر محشورة کل له اواب.

علاوه بر آیات تسبیح که گذشت، آیاتی است که دلالت میکند بر سجود و خضوع و عبادت موجودات:

ان کل من فی السموات و الارض الّا اتی الرحمن عبداً.

(مریم، ٩٣)