راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٧٢ - باب دوّم در مراتب شبهات و منشأ پيدايش آنها و تميز آنها از حلال و حرام

كميابى آن بدون اين كه غارت شده باشد موجب حرمت آن مى‌شود در نتيجه تعارض بوجود مى‌آيد. همچنين عادلى خبر مى‌دهد كه فلان چيز حرام و ديگرى مى‌گويد حلال است و يا آن كه شهادت دو فاسق يا قول كودك و بالغ با هم تعارض پيدا مى‌كند، پس اگر ترجيحى آشكار بود حكم به مورد ترجيح مى‌شود و اقتضاى پرهيز اجتناب است، و اگر ترجيحى ظاهر نبود، توقّف لازم است و تفصيل آن در باب التّعرف بالبحث و السّؤال خواهد آمد.»

مى‌گويم: از اهل بيت (ع) رواياتى رسيده است در مورد پوستهايى كه از مخالفان خريدارى مى‌شود و آنها معتقد به طهارت پوست مردار به وسيله دبّاغى هستند. در اين روايات فرموده‌اند كه پوشيدن آنها در نماز بدون سؤال جايز است و اين روايت بر اطلاق حليّت در اين باب صراحت دارد در حديث صحيح از امام صادق (ع) «درباره جورابهاى چرمى كه در بازار فروخته مى‌شود، پرسيدند فرمود: خريدارى كن و با آنها نماز بخوان مگر وقتى كه بدانى از پوست مردار است.»«٢٧»

در حديث صحيح از امام كاظم (ع) نقل است «درباره مردى پرسيدند كه به بازار مى‌آيد و پوستينى مى‌خرد، نمى‌داند پاك است يا ناپاك، آيا مى‌تواند در آن نماز بخواندي فرمود: بر شما لازم نيست از چنين چيزى سؤال كنيد، زيرا امام باقر (ع) مى‌فرمود: خوارج به علّت نادانى بر خودشان سخت گرفتند، در حالى كه دين اسلام بيش از اينها در گشايش است»«٢٨» و در روايت صحيحى از امام رضا (ع) نظير اين حديث آمده است«٢٩».

از حسن بن جهم به نقل از امام رضا (ع) آمده است كه عرض كردم: «وارد بازار مى‌شوم و كفشى مى‌خرم نمى‌دانم پاك است يا نهي امام (ع) فرمود: با آن نماز بخوان.

عرض كردم: نعلين چطوري فرمود: همان طور. عرض كردم: من سخت‌تر از اين‌