سال زراعت . و ديگر سال يوبيل بود پس از هفت دوره هفت ساله يعنى چهل ونه سال . و مراد از شش روز , خلقت شش مدت زمان است كه با همه اين سبت ها تناسب داشته باشد . و در تفسير المنار اين آيه را نيز شاهد آورده است( و ان يوما عند ربك كالف سنة مما تعدون ) و نيز( كل يوم هو فى شان ) هر روز خداوند در كار است و فيض مى بخشد . و از روايت ابن ابى شيبه از كعب الاخبار و ضحاك از ابن عباس و روايت مجاهد و احمد بن حنبل نقل كرده است كه مراد به ايام در اين آيات هر روز هزار سال است . روز در مقابل شب را نهار مى گويند .

و اگر گويى چون روز خورشيدى مراد نيست مدت طولانى زمان را به همه گونه تقسيم ميتوان كرد شش قسم و ده قسم بلكه صد هزار قسم و بيشتر و كمتر , و هر دوره كه اختصاص به نوعى خلق دارد مى توان روزى گفت و در تورات شش روز شمرد براى مناسبت هفته , در قرآن چرا شش روز شمرد ؟

گوييم جواب اين سؤال از كلام خداى تعالى در آيه كريمه مستفاد مى گردد كه فرمود ( : فى أربعة أيام سواء للسائلين ) ( سجده ٩ ) در چهار روز آفريديم ( موجودات ارضى را ) تا همه سائلان را يك جواب باشد . آن كه پرسد زمين و آسمان در چند روز آفريده شده اگر از تورات جواب دهند گويند شش روز , و اگر از قرآن جواب دهند هم گويند شش روز . و اگر قسمت به شش روز كه در تورات است غلط بود , البته قرآن صحيح را مى فرمود اما چون آن هم به تاويلى صحيح است جواب مساوى تورات خود مصلحت است . نظير آن كه زمين را به هفت اقليم تقسيم كردند و ممكن بود به هشت يا ده اقليم يا كمتر يا بيشتر كنند چون تقسيم اختيارى است , اكنون حفظ اين اصطلاح هفت مصلحت است ( سواء للسائلين ) , هر كس پرسد زمين چند اقليم است يك نوع جواب شنود . و دائره را به سيصد و شصت درجه قسمت كردند , و طور ديگر هم ميتوان تقسيم كرد , و روز را به بيست و چهار ساعت تقسيم كردند , مى توان طور ديگر تقسيم كرد اما حفظ اصطلاح مانع تشويش ذهن است بايد اين اصطلاحات را حفظ كرد( سواء للسائلين) . و به هر حال مناسبت تقسيم هفته و لزوم يك روز تعطيل براى آس ايش و عبادت و تعليم احكام