روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٥٣ - ترجمه

چه راى است؟گفتند:راى آن است كه بفرمايى تا چند پاره [١]جامع بيارند و مفرّق كنند و بر سر نيزه‌ها كنند و گويند:اى قوم!ما شما را با كتاب خداى مى‌خوانيم تا ميان ما حاكم [٢]باشد،[همچنين كردند] [٣]و سلاح بينداختند و مصحفها و ورقها بر سر نيزه‌ها بستند،و اين ندا كردن گرفتند.لشكر اميرالمؤمنين [٤]از جنگ بازايستادند، مگر اندكى كه مستبصر بودند.

اميرالمؤمنين -عليه السّلام-گفت:يا قوم!خطا مى‌كنى [٥]،

امضوا على بصيرتكم فانّهم ليسوا بأهل دين و لا قرآن و انّما رفعوها [٦]مكيدة [٧]، بر كار خود بروى [٨]كه اينان اهل دين و قرآن نه‌اند و اين مصحفها به كيد بر سر چوبها كرده‌اند.شنيدند [٩]و اصرار كردند و گفتند:لا بدّ حكمين بايد كردن و الحاح كردند.

اميرالمؤمنين -عليه السّلام-گفت:اكنون چون لابد چنين بايد تا من حاكمى [١٠]را اختيار كنم و عبد اللّه عبّاس را اختيار كرد،گفتند:نخواهيم [١١]،ما يمينى [١٢]و مضرىّ [١٣]را خواهيم.گفت:مالك اشتر را،گفتند:اين‌همه آفت از او آمد،تا ابو موسى اشعرى را اختيار كردند براى خود و برفتند،و اين حكمين كردند چنان كه معروف است.

چون عمرو بن العاص آن مكيده بكرد،و ابو موسى را بفريفت و او خلع كرد اميرالمؤمنين على را از امامت على زعمه،هم آن قوم كه آن اختيار كرده بودند خارجى شدند و چهار هزار مرد به‌يك‌بار برخاستند و لشكرگاه رها كردند و با جانبى شدند و فرود آمدند.

اميرالمؤمنين عبد اللّه عبّاس را فرستاد به ايشان،و گفت:چرا جدا شده‌اى [١٤]؟