وَ رٰابِطُوا ،و خويشتن [٢]موقوف كنيد [٣]بر جهاد مشركان به‌منزلۀ [٤]چهار پاى بازبسته [٥].و اصل«مرابطه»آن بود كه ايشان در برابر اينان اسپان [٦]ببندند و اينان در برابر ايشان.پس كنايت شد از ملازمت كارزار و آن‌كس كه او مقام كند در بعضى ثغور براى اخافه كافران،قال اللّه تعالى وَ مِنْ رِبٰاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللّٰهِ [٧].

ابو حامد الخارزنجيّ گفت:«مرابطه»سلاح بر بستن مبارزان بود در كارزار،و أصله من الرّبط،و هو الشّدّ.و از اين جا رسن [٨]كه اسپ را به او ببندند رباط گويند،و فلان رابط الجأش،أى قوىّ القلب،قال لبيد [٩]:

رابط الجأش على كلّ وجل-
ابو عبيده گفت: رٰابِطُوا ،مداومت و ثبات كنى [١٠].راوى خبر گويد-سمط بن عبد اللّه البجلىّ-كه:سلمان پارسى-رحمة اللّه عليه-در لشكرى بود،ايشان را شدّتى و ضيقى برسيد.سلمان گفت:من حديث كنم شما را به حديثى كه از رسول -عليه السّلام-شنيدم.رسول-عليه السّلام-گفت:هركه او مرابطه كند يك شبانروز در سبيل خداى،هم چنان بود كه يك ماه روزه داشته و نماز كرده كه روزه بازنگشايد و از نماز بر نگردد [١١]الّا براى حاجتى،و هركه را در سبيل خداى وفات رسد [١٢]، خداى تعالى مزد او مى‌راند [١٣]تا آنگه كه از ميان اهل بهشت و دوزخ حكم بكند.

جابر عبد اللّه انصارى گفت از رسول-عليه السّلام-كه:هركه او يك روز مرابطه كند در سبيل خداى تعالى،از ميان او و دوزخ هفت خندق پديد آرد،فراخى هر

[١] .دب:مصابرت كنيد،آج،لب،فق:مصابرت كنى.

[٢] .دب،آج،لب،فق،مر+را.

[٣] .آج،لب،فق:كنى/كنيد.

[٤] .آج،لب،فق:به منزلت.

[٥] .آج،لب،فق:بار بسته.

[٦] .اساس،وز:اسباب،با توجّه به دب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٧] .سورۀ انفال(٨)آيۀ ٦٠.

[٨] .تب:رسنى.

[٩] .تب+شعر.

[١٠] .مر،تب:كنيد.

[١١] .دب،آج،لب،فق:از نماز نگردد.

[١٢] .دب،مر+يعنى در جهاد.

[١٣] .دب،مر:مزد جهاد به او مى‌رساند،آج:مزد او را مى‌راند،لب:مراد او را مى‌داند،فق:مر او را مى‌راند.