نبوّت او [١]بودى. وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ ،اگر به خداى ايمان آريد [٢]و از او بترسى [٣]و از معاصى او اجتناب كنى [٤]،شما را مزدى عظيم باشد.

قوله تعالى: وَ لاٰ يَحْسَبَنَّ [٥]الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمٰا آتٰاهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهِ ،اختلاف قرّاء در«تحسبنّ [٦]»چنان كه اوّل گفتيم«تا»خطاب است با رسول-عليه السّلام-و «يا»اسناد فعل باشد با بخيلان بر قرائت آنان كه«يا»خوانند،تقدير اين است كه:و لا يحسبنّ الباخلون بخلهم خيرا [٧]لهم،و بخل كه مفعول اوّل است [٨]بيفگند براى آن‌كه اكتفا كرد به ذكر«يبخلون»از او،چنان كه گويى:قدم زيد فسررت به أى بقدومه،و قال الشّاعر [٩]:

اذا نهى السّفيه جرى اليه و خالف و السّفيه الى خلاف
أى جرى الى السّفه،و«هو»عماد باشد،چنان كه گفت: اَللّٰهُمَّ إِنْ كٰانَ هٰذٰا هُوَ الْحَقَّ [١٠]...، و قوله: وَ يَرَى [١١]الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ [١٢]...،و بر قرائت حمزه كه به«تا»خواند،«الّذين يبخلون»مفعول اوّل باشد و«بخلهم»كه محذوف است بدل او بود،بدل اشتمال و«خيرا لهم»مفعول دوم باشد.حق‌تعالى گفت:گمان مبر بخيلان را كه بخل ايشان به آنچه خداى داد ايشان را ايشان را بهتر است،بل ايشان را بتر است كه حساب و وبال جمع آن [١٣]بر ايشان بود و نفعش ديگران را،چنان كه اميرالمؤمنين على [١٤]گفت:

بشّر مال البخيل بحادث او [١٥]وارث، بشارت ده مال بخيل را به حادثه يا وارثى،و هم او گفت-

[١] .دب،آج،لب،فق:آن.

[٢] .دب،آج،لب،فق:آرى/آريد.

[٣] .مر،تب:بترسيد.

[٤] .مر،تب:كنيد.

[٥] .همۀ نسخه بدلها:و لا تحسبنّ،با توجّه به ضبط قرآن مجيد تصحيح شد.

[٦] .ضبط كلمه به‌همين‌صورت در اين آيه مورد نظر مفسّر بوده است،و نه يحسبنّ.

[٧] .اساس،مر:خير،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٨] .دب،آج،لب،فق،مر:اوست.

[٩] .تب+شعر.

[١٠] .سورۀ انفال(٨)آيۀ ٣٢.

[١١] .اساس و همۀ نسخه بدلها:و ترى،با توجّه به ضبط قرآن مجيد تصحيح شد.

[١٢] .سورۀ سبأ(٣٤)آيۀ ٦.

[١٣] .وز،دب،آج،لب،فق،مر:ندارد.

[١٤] .تب،مر+عليه السّلام.

[١٥] .مر:أم.