[٣٧٤-پ] خرّمند [٨]به آنچه داد ايشان را خداى از نعمتش و خورّمند [٩][ايشان] [١٠]به آنان كه در نرسيدند به ايشان از پس ايشان، كه نيست ترسى بر ايشان و نه ايشان اندوهگين [١١]شوند.

شادمانه‌اند به نعمتى از خداى و افزونى و آن‌كه خداى ضايع نكند [١٢]مزد مؤمنان [١٣].

آنان كه اجابت كردند خداى و پيغامبر را از پس آن‌كه رسيد به ايشان [١٤]جراحت [١٥]آنان را كه نيكويى كردند از ايشان و بترسيدند مزدى بزرگ [١٦].

آنان كه گفتند ايشان را مردمان[كه مردمان] [١٧]جمع كردند براى شما بترسيد [١٨]از ايشان بيفزود ايشان را ايمان،و گفتند بس است [١٩]ما را

[١] .وز:طاعت داشتندى،دب:طاعتى ما داشتندى.

[٢] .آج،لب،فق:كشته نشدندى.

[٣] .دب:بازدارى/بازداريد.

[١٧] [١٠] [٧] [٤] .اساس:ندارد،با توجّه به وز و دب افزوده شد.

[٥] .دب:مى‌گويى.

[٦] .دب:مپندارى/مپنداريد.

[٨] .آج،لب،فق:شادند.

[٩] .آج،لب،فق:شادمان مى‌شوند.

[١١] .آج،لب،فق:اندوهگن.

[١٢] .وز:هرزه بنه‌كند،دب:هرزه نكند.

[١٣] .دب،آج،لب،فق+را.

[١٤] .اساس:رسيد ما را،با توجّه به وز و دب تصحيح شد.

[١٥] .آج،لب،فق:خستگى.

[١٦] .وز+باشد.

[١٨] .دب:بترسى/بترسيد،آج،لب،فق:پس بترسيد.

[١٩] .لب،فق:بسنده است.