و آنان كه چون بكنند زشتى يا بيداد كنند بر خود،ياد كنند خداى را و آمرزش خواهند براى گناهشان،و كيست كه بيامرزد گناهان مگر خداى و مقام نكنند بر آنچه كرده باشند،و [٤]ايشان دانند.

ايشان پاداش‌شان [٥]آمرزش بود از خدايشان و بهشتهايى [٦]كه مى‌رود در [٧]زير آن جويها،هميشه باشند در آن [٨]و نيك مزد بود اين كنندگان را [٩].

[٢٦١-پ] بگذشت از پيش شما سنّتها برويد [١٠]در زمين بنگريد [١١]كه چگونه بود عاقبت [١٢]به دروغ دارندگان.

[١٣] اين بيانى است [١٤]مردمان را و

[١] .وز،دب:بجارده‌اند.

[٢] .آج،لب،فق:نفقه مى‌كنند.

[٣] .آج،لب،فق:فروخورندگان خشم.

[٤] .آج،لب،فق+ حال‌آنكه.

[٥] .وز،دب:پاداششان،آج،لب،فق:پاداش ايشان.

[٦] .آج،لب،فق:و بستانهايى.

[٧] .وز،دب:از.

[٨] .وز،دب:آنجا.

[٩] .آج،لب،فق:و نيكامزد كاركنندگان.

[١٠] .دب:بروى/برويد،آج،لب:بر شويد،لب،فق:پس برويد.

[١١] .دب:بنگرى/بنگريد.

[١٢] .آج،لب،فق:انجام كار.

[١٣] .اساس،وز،دب،آج،لب،مب:موعظة،نيز چاپ شعرانى(١٨٤/٣)،با توجّه به ضبط قرآن مجيد تصحيح شد.

[١٤] .آج،لب،فق:اين قرآن هويدا شدنى براى.