فَرِحِينَ ،شادمانه‌اند [٢]به آنچه خدا مى‌دهد ايشان را از فضل [٣]و نعمت.و نصب او بر حال است من قوله«يرزقون»،و ابن السّميقع خواند:«فارحين»و هما لغتان:كفارهين و فرهين،و حاذرين و حذرين. وَ يَسْتَبْشِرُونَ ،و شادمانه [٤]مى‌باشند، و اصل او از«بشره»است،براى آن‌كه آن‌كس كه شاد بود او را شادى بر بشره پيدا شود.

در معنى او خلاف كردند،بعضى گفتند معنى آن است كه:ايشان-يعنى شهيدان-خرّم باشند به آنان كه زنده مانده باشند از اقربا و دوستان،ايشان بر ايمان و طاعت مقيم باشند،و خداى ايشان را از احوال اينان خبر مى‌دهد و از طاعت و عبادت ايشان،و آنان شادمانه [٥]مى‌باشند.

قولى دگر آن است كه:خداى تعالى خبر دهد [٦]شهيدان را كه از خويشان و ياران شما فلان و فلان شهيد خواهند شدن،و ايشان نيز به اين كرامت و منزلت در شهادت برسند كه شما رسيده‌اى [٧].ايشان [٨]اين بشنوند،شادمانه شوند.

سدّى گفت:شهيدان هروقت نامه‌اى به ايشان دهند كه فلان و فلان از خويشان و ياران شما [٩]در فلان وقت عن‌قريب با نزديك شما خواهند آمدن [١٠]،ايشان آن بشنوند و شادمانه [١١]شوند چنان كه مرد مسافر كه نامۀ دوستان و عزيزان خود بخواند و معلومش شود كه ايشان را عن‌قريب ملاقات خواهد بودن. أَلاّٰ [١٢]خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ ،أى يستبشرون بأن لا خوف عليهم و لا هم يحزنون،ايشان خرّم باشند [١٣]به آن‌كه اين گروه ماندگان را خوفى و اندوهى نخواهد بودن از آن وجوه كه برفت.

[١] .اساس و همۀ نسخه بدلها:ميوهاى/ميوه‌هاى.

[٢] .مر،لب:شادمانند.

[٣] .مر+و رحمت.

[١١] [٥] [٤] .لب،مر:شادمان.

[٦] .مر+ايشان را يعنى.

[٧] .مر:رسيده‌ايد.

[٨] .مر+چون.

[٩] .اساس:شمان،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[١٠] .دب:خواهند آمد.

[١٢] .اساس و همۀ نسخه بدلها بجز مر:ان لا.

[١٣] .آج،لب،فق:خرّم شوند.