و قولى ديگر آن است كه:مراد حظّ و نصيب دنياست از رزق،و مراد به كسب اكتساب مرد است در دنيا رزق و مال را.گفت:هركسى را نصيبى هست به حسب آنچه صلاح اوست از رزق و كسب و كار او از مردان و زنان،تمنّا زياده نبايد كردن چه اگر صلاح او در آن بودى او را همچنان بدادندى.چون ندادند،مراعات مصلحت او كردند،بيانه قوله تعالى: وَ لَوْ بَسَطَ اللّٰهُ الرِّزْقَ لِعِبٰادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَ لٰكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مٰا يَشٰاءُ [١].

عبد اللّه عبّاس گفت:مراد نصيب ميراث است كه چون زنان را نصيب كم از نصيب مردان آمد،تمنّاى حال ايشان كردند.خداى تعالى از آن نهى كرد و گفت:

هركسى را نصيب خود است،و بر اين قول«اكتساب»به معنى اصابت و حوز باشد،و در اين قول ضعفى هست براى آن‌كه خلاف ظاهر است.

آنگه گفت: [٢]دست از تمنّا بداريد [٣]و در دعا فزايى [٤]. وَ سْئَلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهِ ، ابن كثير و كسائى و خلف خواندند:«و سلوا اللّه»حذف [٥]همزه در جمله قرآن چندان كه امر مخاطب است،و باقى به همز خواندند و آنچه امر غايب است يا فعل مضارع خلاف نكردند در آن‌كه مهموز خواندند،نحو قوله: لِيَسْئَلَ الصّٰادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ [٦]، وَ لْيَسْئَلُوا مٰا أَنْفَقُوا [٧].

رسول-صلّى اللّه عليه و آله-گفت:

سلوا اللّه [٨]من فضله فانّه يحبّ أن يسأل و انّ من أفضل العبادة انتظار الفرج، از خداى تعالى بخواهى [٩]فضل او كه خداى دوست دارد كه از او سؤال كنند،و فاضل‌تر عبادتى انتظار فرج باشد.

و ابو هريره روايت كرد كه رسول-عليه السّلام-گفت:

من لم يسأل اللّه من فضله غضب اللّه عليه، هركس از خداى تعالى نخواهد فضل او،خداى تعالى بر او خشم

[١] .سورۀ شورى(٤٢)آيۀ ٢٧.

[٢] .آج،لب،فق:گفتند.

[٣] .همۀ نسخه بدلها بجز مر:بدارى/بداريد.

[٤] .مر:فزاييد.

[٥] .آج،لب،فق،مر:به حذف.

[٦] .سورۀ احزاب(٣٣)آيۀ ٨.

[٧] .سورۀ ممتحنه(٦٠)آيۀ ١٠.

[٨] .اساس:و اسألوا اللّه،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٩] .بخواهى/بخواهيد،آج،لب،فق+از.