آنگه اطّلاع كرد بر ايشان و گفت:چه آرزوست شما را؟گفتند:بار خدايا!از بالاى اين چه آرزو و تمنّا باشد كه ما از ميوه‌هاى [٤]بهشت مى‌خوريم،و از جويهاى بهشت آب مى‌خوريم و در زير عرش مجيد مسكن و منزل داريم!حق‌تعالى دگرباره اطّلاع كرد و گفت:هيچ آرزو هست شما را؟گفتند:آرزوى ما آن است كه ما تا [٥]با دنيا شويم و در پيش رسول تو جهاد كنيم و شهيد شويم تا ما را به نزديك تو [٦]منزلت بيفزايد.حق‌تعالى [٧]گويد:من حكم كرده‌ام كه آن را كه به آنجا رسانيدم با دنيا كه سراى محنت و تكليف است نبرم.گفتند:بار خدايا!چون حكم تو چنين است، آرزوى ما آن است كه سلام ما به رسول خود برسانى و او را [٨]احوال ما معلوم كنى و بفرمايى كه تو از ما[راضى شدى و ما را از خود] [٩]راضى كردى،حق‌تعالى گفت:

امّا هذا فنعم، اين بكنم براى شما و اين آيت فرستاد.

جابر عبد اللّه أنصارى گفت:پدر مرا-عبد اللّه را-به احد شهيد كردند،و او جماعتى اطفال را به من رها كرد.يك روز رسول-عليه السّلام-مرا گفت:يا جابر! بشارت دهم تو را؟گفتم،بلى،يا رسول اللّه!گفت:پدرت را چون به احد شهيد كردند [١٠]،خداى تعالى او را زنده كرد و بى‌واسطه با او سخن گفت،و گفت:يا عبد اللّه!چه آرزوست تو را؟گفت:بار خدايا!آن‌كه مرا زنده كنى تا در پيش رسول تو دگرباره شهيد شوم.حق‌تعالى گفت:در حكمت نيست كه آن را كه اين جا رسانيدم با دنيا برم.گفت:بار خدايا!آرزوى ديگر مرا آن است كه قوم من بدانند كه من در چه كرامت و منزلتم [١١].حق‌تعالى گفت:من اين اعلام بكنم،و اين آيت فرستاد.

[١] .دب،آج،لب،فق،مر+را.

[٢] .دب،لب،فق:اجوافى.

[٣] .مر:مرغان.

[٤] .اساس:ميوهاى/ميوه‌هاى.

[٥] .مر:كه ديگرباره.

[٦] .دب:به نزديك خداوند.

[٧] .دب+جواب.

[٨] .دب،مر+از.

[٩] .اساس:ندارد،با توجّه به وز افزوده شد.

[١٠] .اساس+و او جماعتى اطفال را،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها زايد مى‌نمايد.

[١١] .دب:بدانند كه درجه و منزلت و كرامت من نزد خداوند چيست.