به كعب اشرف رويم.جهود الحاح كرد و به نزديك رسول آمدند،رسول-عليه السّلام- [حكم كرد] [٣]براى جهود بر منافق،منافق بيرون آمد و گفت:بيا تا به نزديك [٣٢١-پ]عمر خطّاب رويم.جهود گفت:با سبحان اللّه!پيش محمّد رفتيم و او حكم بكرد،اكنون مى‌گويى پيش عمر رويم.پيش عمر رفتند.جهود گفت:بدان كه ميان ما حكومتى بود،پيش محمّد رفتيم و او حكم كرد مرا بر اين مرد.اكنون راضى نيست به حكم محمّد،گفت:پيش تو آييم به حكومت و در من آويخت و الحاح كرد عمر منافق را گفت:چنين است كه او مى‌گويد؟گفت:هم چنين است.گفت:

اكنون يك ساعت توقّف كنيد [٤]تا من بيرون آيم،و در خانه رفت و تيغ بر گرفت و بر گردن منافق زد و سرش بينداخت،و جهود بگريخت.و عمر گفت:اين حكم من است بر كسى كه او به حكم خدا و پيغامبر راضى نباشد،ذكره الثّعلبىّ في تفسيره.و گفته‌اند:مراد حيى اخطب است،و از صادق و باقر-عليهما السّلام-روايت كردند كه:آيت بر عموم است،و مراد هر حاكمى است كه بخلاف حق [٥]حكومت كند،و اين اولى‌تر [٦]لعموم الفائدة و دخول الكلّ تحته.

وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ ،و ايشان را فرموده‌اند كه كافر شوند به آن،يعنى به طاغوت. وَ يُرِيدُ الشَّيْطٰانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلاٰلاً بَعِيداً ،و شيطان مى‌خواهد كه ايشان را اضلال كند ضلالى بعيد بليغ.

وَ إِذٰا قِيلَ لَهُمْ تَعٰالَوْا إِلىٰ مٰا أَنْزَلَ اللّٰهُ ،و چون گويند ايشان را كه بياييد به

[١] .تب+كه.

[٢] .اساس:ندارد،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٣] .اساس:گفت،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٤] .آج،لب:كنى/كنيد.

[٥] .آج،لب+و مراد خود،مر+وراى خود.

[٦] .مر+بود.