مجاهد و نخعى گفتند:نصيب او بدهيد [١]از وفا و نصرت و معاونت و ديت آنچه برآن عهد كرده‌اى [٢]دون ميراث،و بر اين قول آيت منسوخ نباشد لقوله تعالى: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ [٣]،و

لقول النّبيّ-عليه السّلام: اوفوا للحلفاء عقودهم التي عقدت أيمانكم، وفا كنيد [٤]با حليفانتان به آنچه برآن سوگند خورده باشى [٥].

و روز فتح مكه در خطبه گفت:آنچه در جاهليت كرده‌اى [٦]از عهد [٧]سوگند نگاه دارى [٨]كه اسلام آن را نيفزود الّا قوّت و زيادت،و ازآن‌پس سوگند مخورى [٩]و محالفت مكنيد [١٠]كه لا حلف فى الإسلام.

و عبد الرّحمن عوف [١١]روايت كرد كه رسول-عليه السّلام-گفت:به سوگند مطيّبان حاضر بودم و من كودك بودم با بعضى اعمام خود،و اختيار نكنم كه آن عهد شكافته شود [١٢]،به بدل آن مرا شتران سرخ موى سياه چشم باشد.

عبد اللّه عبّاس و ابن زيد گفتند:آيت در آنان آمد كه رسول-عليه السّلام-ميان ايشان برادرى داد روز مؤاخات از مهاجر و انصار،چون به مدينه آمد ايشان به آن برادرى ميراث گرفتندى،آنگه به آيت فرائض منسوخ شد..

سعيد بن المسيّب گفت:آيت در آنان آمد كه ايشان پسرى [١٣]خواندگان يافتندى [١٤]در جاهليّت،و از جملۀ ايشان زيد حارثه بود كه رسول-عليه السّلام-او را به پسرى برخواند،خداى تعالى فرمود كه ايشان را از وصيّتى نصيبى كنند،و ميراث خويشان را باشد.فذلك قوله: فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ ،يعنى من الوصيّة.

إِنَّ اللّٰهَ كٰانَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيداً ،كه خداى تعالى بر همه چيزى گواه است.و مورد اين كلمه تهديد و وعيد است تا مردمان خلل نكنند به آنچه واجب باشد در اين باب.

[١] .آج،لب،فق:بدهى/بدهيد.

[٢] .مر،تب:كرده‌ايد.

[٣] .سورۀ مائده(٥)آيۀ ١.

[٤] .آج،لب،فق:كنى/كنيد.

[٥] .مر،تب:باشيد.

[٦] .مر:كرده‌ايد.

[٧] .مر،تب+و.

[٨] .مر،تب:داريد.

[٩] .مر،تب:مخوريد،آج،لب،فق+و اگر خوريد.

[١٠] .آج،لب،فق:مكنى/مكنيد.

[١١] .تب:عبد الرّحمن بن عوف.

[١٢] .آج،لب،فق،مر،تب+و.

[١٣] .آج،لب،فق،مر،تب:پسر.

[١٤] .آج،لب،فق،مر:گرفتند،تب:گرفتندى.