[سوره النساء (٤): آیات ١ تا ٧]
بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ . يٰا أَيُّهَا اَلنّٰاسُ اِتَّقُوا رَبَّكُمُ اَلَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وٰاحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْهٰا زَوْجَهٰا وَ بَثَّ مِنْهُمٰا رِجٰالاً كَثِيراً وَ نِسٰاءً وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ اَلَّذِي تَسٰائَلُونَ بِهِ وَ اَلْأَرْحٰامَ إِنَّ اَللّٰهَ كٰانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً (١) وَ آتُوا اَلْيَتٰامىٰ أَمْوٰالَهُمْ وَ لاٰ تَتَبَدَّلُوا اَلْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَ لاٰ تَأْكُلُوا أَمْوٰالَهُمْ إِلىٰ أَمْوٰالِكُمْ إِنَّهُ كٰانَ حُوباً كَبِيراً (٢) وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلاّٰ تُقْسِطُوا فِي اَلْيَتٰامىٰ فَانْكِحُوا مٰا طٰابَ لَكُمْ مِنَ اَلنِّسٰاءِ مَثْنىٰ وَ ثُلاٰثَ وَ رُبٰاعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاّٰ تَعْدِلُوا فَوٰاحِدَةً أَوْ مٰا مَلَكَتْ أَيْمٰانُكُمْ ذٰلِكَ أَدْنىٰ أَلاّٰ تَعُولُوا (٣) وَ آتُوا اَلنِّسٰاءَ صَدُقٰاتِهِنَّ نِحْلَةً فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً (٤) وَ لاٰ تُؤْتُوا اَلسُّفَهٰاءَ أَمْوٰالَكُمُ اَلَّتِي جَعَلَ اَللّٰهُ لَكُمْ قِيٰاماً وَ اُرْزُقُوهُمْ فِيهٰا وَ اُكْسُوهُمْ وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلاً مَعْرُوفاً (٥) وَ اِبْتَلُوا اَلْيَتٰامىٰ حَتّٰى إِذٰا بَلَغُوا اَلنِّكٰاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوٰالَهُمْ وَ لاٰ تَأْكُلُوهٰا إِسْرٰافاً وَ بِدٰاراً أَنْ يَكْبَرُوا وَ مَنْ كٰانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ كٰانَ فَقِيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذٰا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوٰالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَ كَفىٰ بِاللّٰهِ حَسِيباً (٦) لِلرِّجٰالِ نَصِيبٌ مِمّٰا تَرَكَ اَلْوٰالِدٰانِ وَ اَلْأَقْرَبُونَ وَ لِلنِّسٰاءِ نَصِيبٌ مِمّٰا تَرَكَ اَلْوٰالِدٰانِ وَ اَلْأَقْرَبُونَ مِمّٰا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ نَصِيباً مَفْرُوضاً (٧)

[ترجمه]

[١] [به نام خداى بخشايندۀ بخشايشگر [٢]] [٣] اى مردمان بترسيد از خدايتان آن‌كه بيافريد شما را از يك‌تن [٤]،و بيافريد از آن جفت [٥]او را،و بپراگند [٦]از ايشان مردانى بسيار و زنان،و بترسيد از خداى آن‌كه خواهى [٧]به او و خويشيها [٨]،خداى بر شما نگاهبان است.

و بدهيد يتيمان را مالهايشان،و بدل مكنيد پليد به پاك،و مخوريد مالهايشان با [٩]مالهاى شما كه آن بزه‌اى بزرگ است.

[١٠] [١١] [و] [١٢]اگر ترسيد كه داد بدهيد [١٣]در يتيمان بزنى كنيد آنچه خوش آيد شما را از زنان،دودو،و سه سه،و چهار چهار.اگر ترسيد كه داد ندهيد يكى يا آنچه مالك باشد دستهاى شما،يعنى برده آن نزديك بود به آن‌كه جور نكنيد.

و بدهيد زنان را مهرهايشان [١٤]به دادن،اگر دل‌خوش بكند شما را از چيزى از

[١] .فق+و به ثقتي.

[٢] .آج،لب،تب:بخشايندۀ مهربان.

[١٢] [٣] .اساس:ندارد،از وز افزوده شد.

[٤] .آج،لب،فق:از تنى يگانه يعنى آدم.

[٥] .آج،لب،فق:زن.

[٦] .آج،لب،فق:پراگنده گردانيد،تب:پراكنده كرد.

[٧] .تب:خواهيد.

[٨] .تب+به‌درستى كه.

[٩] .اساس:و،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[١٠] .وز:أن لا.

[١١] .وز،آج،لب،مر:أن لا.

[١٣] .كذا:در اساس و وز،آج،لب:عدالت نگاه نداريد،مر،تب:داد نكنيد.

[١٤] .مر:كابين ايشان.