و بيازمايى [٤]يتيمان را [٥]تا آنگه كه برسند به نكاح اگر بينى [٦]از ايشان صلاحى بدهيد به ايشان مالهاشان،و مخوريد به اسراف و شتاب آن را كه بزرگ شوند، و هركه توانگر باشد[بايد] [٧]تا پرخيز كند [٨]،و هركه درويش باشد بايد تا بخورد [٩]به اندازه،چون بدهيد به ايشان مالهايشان گواه بر گيريد بر ايشان،بس است [١٠]خداى شماركننده.

مردان را بهره باشد از آنچه بگذارد [١١]پدر و مادر و نزديك‌تران [١٢]و زنان [١٣]بهره از آنچه بگذارد پدر و مادر و نزديك‌تران از آنچه كمتر بود از آن يا بيش [١٤]بهره‌اى اندازه كرده.

قوله: يٰا أَيُّهَا النّٰاسُ ،خطاب است با جملۀ مكلّفان مردان و زنان و آزادان و بردگان و كودكان و ناقص عقلان و ديوانگان كه از اين خطاب به در شوند به [١٥]دليلى

[١] .آج،لب،فق،تب:گوارنده‌اى.

[٢] .تب:آن‌كه كرد.

[٣] .آج،لب،تب:بگوييد.

[٤] .آج،لب،تب:بيازماييد.

[٥] .اساس+حتّى،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها زايد مى‌نمايد.

[٦] .فق،تب:بينيد.

[٧] .اساس:ندارد،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٨] .تب:پرهيز كند.

[٩] .آج،لب:بايد كه خورد،تب:بايد كه بخورد.

[١٠] .آج،لب،فق:بسنده است.

[١١] .آج،لب،فق:گذاشت.

[١٢] .وز،تب:نزديكان.

[١٣] .آج،لب،فق:و مر زنان راست.

[١٤] .تب:بيشتر.

[١٥] .مر:به در نشوند الّا به.