گفتيم، برخى اصطلاحات مبهم و برخى ديگر جزئى‌اند؛ يعنى آنچه را كه در خدمت ديدگاه صهيونيستى است از واقعيت جدا مى‌كنند. نيز برخى اصطلاحات دروغهايى بيش نيستند و برخى آرزوها و آمال و دسته‌اى ديگر از اصطلاحات بيانگر طرحهايى هستند كه صهيونيست‌ها مى‌كوشند آنها را عملى سازند كه مى‌توان در برابر آنها مقاومت كرد و آنها را ناكام نمود.
گروهى ديگر از اين اصطلاحات بر يك قرائت صهيونيستى از تاريخ مبتنى مى‌باشند. پژوهشگر بايد به تمامى اين امور توجه كند و روش خود را براى رسيدن به مفهوم واقعى نهفته متحول سازد. شايد بهترين راه براى رسيدن به اين هدف، عرضه مستقيم اصطلاح به واقعيت تاريخى و قرار دادن آن در سياق حقيقى و در درون الگويى تكرارپذير باشد. پس هنگامى كه صهيونيست‌ها ادعا مى‌كنند يهوديان ملت واحدى را تشكيل مى‌دهند؛ بايد به حقايق تاريخى مراجعه كنيم و روند فزاينده ناهمگنى ميان اعضاى گروههاى يهودى تا زمان حال (كه اين ناهماهنگى شدت و تبلور نيز يافته) را بررسى كنيم.
٥. تبيين مبانى اصطلاحات:
دشمن پيوسته تلاش مى‌كند اصطلاحاتى كلى مانند «صلح» و «عادى سازى» را به كار برد و از مبانى آنها طفره رود، يا بر آنها مبانى صهيونيستى تحميل كند. بنابراين پژوهشگر بايد تلاش كند تا مبناى مورد نظر دشمن در اصطلاحات را مشخص كند و مبناى آن را همان گونه كه مدّ نظر ما مى‌باشد تعيين كند.
٦. درك بعد شهرك نشينى:
رژيم صهيونيستى رژيمى استعمارى، شهرك نشين و اشغالگر است. اين يك حقيقت تاريخى و مبناى اصلى اين رژيم مى‌باشد و تلاش مى‌شود اين حقيقت و مبنا پنهان گردد. از اين رو پژوهشگر بايد پيوسته از واژه «شهرك نشين»، «استعمارى» و يا «اشغالگر» استفاده كند. چون اين اصطلاحات يادآور حقيقت و بنيان اصلى اين رژيم مى‌باشد.
٧. جستجوى متون صهيونيستى كه چهره واقعى صهيونيسم را فاش مى‌سازند:
از آسان‌ترين راهها براى رمزگشايى از گفتمان صهيونيسم، يافتن متون صهيونيستى است كه چهره واقعى صهيونيستى را نشان مى‌دهند. اين متن‌ها در نوشته‌هاى منتشر شده قبل از برپايى‌