از ويژگيهايى كه به يهوديان نسبت داده مى‌شود، ويژگى استقلال و وحدت ويژگيهاى بنيادين‌اند.
به اين معنا كه يهود، خواه ملت مقدس و خواه ملت پليد باشند، ملتى واحدند. همين مفهوم به طور كامل به انديشه «ملت يهود» ترجمه گرديد. چنانكه «تاريخ مقدس» كه در تورات آمده به «تاريخ يهود» ترجمه شد. دو مفهوم وحدت و استقلال چارچوب نظرى صهيونيسم و يهود ستيزى را تشكيل مى‌دهند.
مشكل اين اصطلاحات اين است كه وجود وحدت تاريخى و حتى وجود رابطه آلى ميان يهوديان چين در قرن چهاردهم ميلادى و يهوديان ايالات متحده در قرن بيستم را مسلم گرفته‌اند. اين اصطلاحات بر استمرارپذيرى و پيوستگى آنان تأكيد دارند در حالى‌كه گسست وجود دارد و بالعكس. براى مثال اين اصطلاحات انقطاع كامل ميان يهود و ديگران را مسلم گرفته در حالى كه در واقع امر نوعى همبستگى ميان آنان وجود دارد. بر اين مبنا بررسى درباره بسيارى از عناصرى كه اعضاى گروههاى يهودى در تعامل با آنها بودند و از يكديگر اثر پذيرفتند، با شكست روبه رو شد.
٣. صهيونيست‌ها از مركزيت غربى سرچشمه گرفته و همراه با مركزيت صهيونيستى به آن عمق بخشيده‌اند. اساس اين مركزيت اين است كه يهوديان كيان مستقلى دارند به طورى كه تنها از درون و در چارچوب مرجعيت خالص و يا شبه خالص يهودى مى‌توان آن را بررسى نمود. اين امر به پيدايش پديده‌اى منتهى مى‌گردد كه من نام آن را «گتونمايى «١» اصطلاحات» مى‌گذارم. در بسيارى از مطالعاتى كه در مورد يهود و صهيونيست صورت گرفته است براى توصيف پديده‌هاى يهودى و صهيونيست اصطلاحاتى را از ميراث دينى يهود (كه برخى عبرى و يا آرامى‌اند) و يا ميراث يكى از گروههاى يهودى (معمولًا يهوديان ييديشى) «٢» و يا از ادبيات صهيونيستى به كار مى‌برند گويا اين پديده‌ها آن قدر از استقلال و يگانگى برخوردارند كه واژگان ديگر زبانها نمى‌تواند آنها را وصف نمايند!