صهيونيسم در جهان غرب است و اكثر قريب به اتفاق يهوديان جهان در آنجا متمركز شده‌اند؛ چرا كه شمار اندكى از يهوديان در چين، هند، ژاپن و يا ديگر كشورهاى آسيايى حضور دارند. در قاره آفريقا تنها در جنوب آن يعنى در بخش شهرك‌نشين غربى و چند هزارى هم در مغرب، هستند. با وجود اين حقيقت، سازمان صهيونيستى خود را به عنوان «سازمان صهيونيسم جهانى» نه «سازمان صهيونيسم غربى» معرفى مى‌كند. هنگام صدور اعلاميه بالفور در آن به «گروههاى غيريهودى» اشاره شد. منظور از اين گروه ساكنان عرب فلسطين بودند كه در آن زمان بيش از ٩٥% جمعيت فلسطين را تشكيل مى‌دادند. بدين ترتيب اكثر قريب به اتفاق ساكنان فلسطين در جهت منافع شهرك نشينان صهيونيست به حاشيه رانده شدند. فرآيند كنار زدن فلسطينى‌ها تنها در اين راستا قابل فهم مى‌باشد كه صهيونيست‌ها در اينجا نمايندگان تمدن غرب مى‌باشند؛ تمدنى كه خود را مركز هستى و تاريخ مى‌انگارد. از اين رو حقوق آنان در فلسطين مطلق و محورى است و حقوق ديگر انسانها كه در اين زمين هزاران سال زيسته‌اند و كشت و زرع كرده و مى‌كنند، محصولات آن را برداشت كرده و در آن خانه‌هاى خود را بنا نهادند، در حاشيه قرار مى‌گيرد و از آنها به عنوان گروههاى غير يهودى ياد مى‌شود.
از مهم‌ترين اصطلاحاتى كه در زبانهاى دنيا رواج يافت، اصطلاح «سامى ستيزى» است.
اين اصطلاح بازتاب دهنده جانبدارى‌هاى نژادى و محورگرايى غربى است كه در قالب تقسيم نژادى (آريايى/ سامى) جلوه‌گر شده است. از نظر غرب، سامى يعنى يهودى، امرى كه هيچ فردى در حوزه پژوهش بافت تمدنى سامى، نمى‌تواند آن را بپذيرد. با اين وصف، اين اصطلاح رايج و موجب تحريف شد و حوزه دلالتى اصطلاح «سامى ستيزى» عبارت گرديد از تلا گفتمان صهيونيستى ٥٣ مصاديق عادى سازى ص : ٥١ ش براى يهودى‌سوزى و در نهايت ايستادگى در برابر اسرائيل به دليل سياست‌هاى سركوب‌گرانه آن بر ضد اعراب و از جمله انكار نابودسازى يهود.
٢. نگاه غرب به اعضاى گروههاى يهودى، نگاهى انجيلى است حتى پس از سكولارشدن نگاه جهان غرب نسبت به يهوديان، ساختار بسيارى از اصطلاحات صبغه انجيلى يافتند.
يهوديان «ملت مقدس»، «ملت شاهد» «١»، «ملت پليد» و يا «ملت لعنت شده» اند، و با چشم‌پوشى‌