شبه دينى ناميديم چون مبتنى بر مقوله‌اى مادى و سكولار است، و يهود را بر اساس وراثت (نژاد و خون) مى‌شناسد نه بر اساس عقيده، تا طبق آن نگاهى دينى شكل دهد. به هر حال صهيونيست‌ها امروزه پيامبران را نمى‌كشند (چرا كه پيامبرى در زمان ما وجود ندارد)، ولى آيا اين به اين معناست كه آنها كسى را نمى‌كشند حال‌آنكه واقعيت عكس اين مسأله است. آنها هر كس را كه با حضورشان در سرزمين موعود يا «ارتس يسرائيل» و به اصطلاح عربى «فلسطين» (با قدمت هزاران ساله) مخالفت مى‌كند به قتل مى‌رسانند.
موانع و مشكلات گفتمان شبه دينى:
الف) گفتمان شبه دينى به ستيز اعراب و اسرائيل بعد وجودى مى‌دهد. چون اين ستيز از ابتداى تاريخ پيوسته وجود داشته، بنابراين پيروزى محقق نمى‌شود جز در آخر الزمان، و پيروزى‌هايى كه به دست مى‌آوريم امورى گذرا هستند؛ اما كشتارها امرى جبرى و پيش بينى شده است.
ب) تنفر از يهود را نبايد مبناى مخاصمه قرار داد؛ زيرا اين امر سقوط در ورطه دكترين‌هاى روانشناسانه‌اى است كه معتقدند علت نزاع ما با يهود نفرتى است كه از آنها در ما وجود دارد و يا چون آنها از ما متنفرند. جنگ ما در وهله نخست با يهود نيست، بلكه با كسى مى‌جنگيم كه سرزمين ما را غصب كرده است، يعنى ما در برابر ظلم مى‌جنگيم. علت جنگ نفرتى غريزى و عارى از دليل آشكار نمى‌باشد، بلكه تلاشى است براى برپايى عدالت در اين سرزمين و پايان دادن به ظلم و ستمى كه به ما روا داشته‌شده؛ در گذشته با اروپا و انگليس نيز در اين سرزمين جنگيده‌ايم در حالى كه آنان يهودى نيستند بلكه استعمارگران ظالم و ستمگر مى‌باشند.
ج) گفتمان شبه دينى وجود نوعى استمرار و تاريخ دائمى را براى يهوديان مسلم مى‌گيرد كه پيوسته وجود داشته و هيچ گاه متوقف نشده است؛ و اين تفكر همان گونه كه تبيين خواهيم كرد، جوهره انديشه صهيونيسم است.
د) گفتمان شبه دينى با متون توراتى به جدال مى‌پردازد، در حالى كه مشكل ما روايات تورات و يا انجيل نيست؛ هر كه بخواهد مى‌تواند به اين دو كتاب ايمان بياورد و هر كه بخواهد كافر شود. مشكل ما با روايت صهيونيستى است كه تاريخ مقدس تورات را به تاريخ مادى زمانى تبديل كرده و آن را به اصولى مبدّل ساخته كه هدف حقيقى را پنهان مى‌سازد و به منظور سلطه يافتن بر سرزمين ما توجيهات دينى و گاه اخلاقى براى آن مى‌آورد.