صهيونيستى موجب گسترش شكاف ميان اشكناز و يهوديان جهان اسلام مى‌شوند و براى هر يك سرنوشتى را جداى از ديگرى رقم مى‌زنند.
٥. استمرار يهود:
«استمرار يهود» الگويى تفسيرى است كه گروههاى يهودى را در دوران جديد مجموعه‌اى همگن مى‌داند. نيز قائل به يك استمرار تاريخى و فرهنگى (و احياناً نژادى) براى يهوديان مى‌باشد كه «تاريخ يهود» ناميده مى‌شود. اين الگو در انديشه صهيونيسم عنصرى محورى مى‌باشد كه بر همين اساس صهيونيست‌ها معتقدند يهوديان متجدد وارثان عبرانى‌هاى باستان مى‌باشند. دولت فعلى اسرائيل در فلسطين اشغالى همان «كومنولث سوم يهود» مى‌باشد. برخى صهيونيست‌ها معتقدند صهيونيسم خود تجلى اين استمرار است (ريشه‌هاى آن به ايام اولين پيامبران مى‌رسد) و دعوت به بازگشت از آغاز تاريخ يهود تا كنون (از دوران انبيا تا هرتصل) دعوتى پيوسته است. اين انديشه استمرار، حلولى بوده و ريشه‌هاى انجيلى دارد. چرا كه وجدان غرب به اعضاى گروههاى يهودى از منظر كتب مقدس مى‌نگرد. لذا ورود عبرانى‌هاى باستان به كنعان پس از آن حكم قضات و بعد اسارت بابلى، آنگاه بازگشت عزرا و نحميا و سپس انقلاب حشمونيان و در نهايت تخريب هيكل به دست تيتوس (كه منجر به تبعيد يهوديان شد) را نظاره مى‌كند. يعنى اينها در حالت انتظارى به سر مى‌برند و در تاري گفتمان صهيونيستى ٢٣٨ ١. يهود ستيزى:
ص : ٢٣٥ خ مقدس خويش كه اله در آن حلول كرده سر فرو برده‌اند. اين چرخه با بازگشت يهوديان به فلسطين از سر گرفته مى‌شود. در نتيجه شهرك نشينى صهيونيستى نماد الگوى تكرارپذير، مستمر و قابل پيش‌بينى است. همچنين ورود شهرك نشينان صهيونيست به فلسطين و اقدام به كشتار فلسطينى‌ها تنها استمرار و تكرار ورود عبرانى‌ها به سرزمين كنعان و كشتار ساكنان آن مى‌باشد.
الگوى استمرار، خود را در آنچه كه مى‌توان آن را «قياس باطل تاريخ» ناميد نشان مى‌دهد.
در اين قياس فرض مى‌شود پديده‌هاى پيرامون يهود در موارد فراوانى مشابه پديده‌هايى است كه يهوديان پيشين در گذشته دوردست خود با آن مواجه بودند. لذا مى‌بينيم «وايزمن» در سخنان خود در كنگره بيستم صهيونيسم (١٩٣٧) از اعراب مى‌خواهد با يهوديان بر سر ميز