ايالات متحده و اتكاى شبه كامل اين حكومت بر حمايت آمريكا را به جريان مهاجرت به آمريكا بيفزاييم مى‌توان با اطمينان كامل ادعا كرد: سرنوشت يهود (اگر سرنوشتى مستقل وجود داشته باشد) همان سرنوشت آمريكا است. چون سرنوشت يهود به طور كامل تابع اراده آمريكاست و اين امر پس از امضاى پيمان خاموش سازمان جهانى صهيونيسم با تمدن غرب، قابل پيش بينى بود: به مقتضاى اين پيمان اعضاى گروههاى يهودى به گروه كاركردى شهرك نشين در فلسطين و يا گروههاى اسكانى خارج از فلسطين و مدافع منافع غرب، مبدل شدند تا در برابر اين تمدن امنيت و بقاى حكومت صهيونيستى را تضمين كند.
مقوله «سرنوشت يهود» در گفتمان سياسى اسرائيل مقوله‌اى بنيادين شده است. و در عبارتى چون «اين بريرا» يعنى «چاره‌اى نيست» آشكار مى‌شود. اين عبارتى است كه شهرك نشينان صهيونيست با آن، وجود وضعيت جنگ دائمى را توصيف مى‌كنند. اين مفهوم در ادبيات «گوش امونيم» «١» مفهومى عميق شده، چون سرنوشت يهود ذات و اساس زندگى شهرك‌نشينان مى‌باشد، اين مفهوم بيانگر بار سنگين ميثاق خدا و ملت است كه تمام ملت يهود تحمل به دوش كشيدن آن را ندارند، بلكه تنها شهرك نشينان اين بار را بر دوش مى‌كشند، به كرانه باخترى رفته، در كنار آتشفشان اردو مى‌زنند. البته چنين امرى بر آنها نوشته شده چون در عهد قديم آمده: «اين ملتى است تنها و ميان ملل اسكان نمى‌يابد». لذا جنگ دائمى با اعراب بخشى از سرنوشت رقم خورده آنان است.
ديوان عالى رژيم صهيونيستى، انديشه «سرنوشت يهود» را به معيارى براى تعريف هويت يهود مبدل نموده است. به همين دليل درخواست دانيال- مبنى بر پذيرفتن يهودى بودن وى- را ردّ شد. اگر چه برادرش يهودى زاده بود، امّا دين ديگرى را بنا نهاد كه سرنوشت آن با سرنوشت ملت يهود مرتبط نبود. با اين حال اسحاق شامير نخست وزير سابق اسرائيل تصريح كرد حكومت صيهونيستى نمى‌تواند از تمامى يهوديان جهان دفاع كند چون در حال دفاع از خويش مى‌باشد. به عبارت ديگر وى ارتباط ميان سرنوشت ملت يهود با حكومت يهودى را نپذيرفت.