مرتكب اعمال بى رحمانه زيادى شد كه انسان از جنبه اخلاقى ناگزير به محكوم كردن آن مى‌باشد (هر چند كه مى‌دانيم اين امر بخشى از الگوى رايج در انقلاب‌هاى مردمى است) اما عدالت و اخلاق انتفاضه و قهرمانى رهبر آن امرى است كه در آن ترديد راه ندارد. بدين گونه ملت اكراين انقلاب خود را جشن مى‌گيرند و يادمان‌هاى بزرگى از رهبر اين انقلابِ رهايى بخش كشور خود را نصب مى‌كنند.
اما مطالعات صهيونيستى در چارچوب «تاريخ يهود»- كه يهوديان را در برابر اغيار قرار مى‌دهد- به اين رويداد نگاه مى‌كنند. لذا مى‌بينيم چهره يهود در اينگونه مطالعات چهره‌اى انحصارى و كمدى است! چون يهوديان را به عنوان اقليت كوچكى به تصوير مى‌كشند كه اعضاى آن در شهرهاى كوچك خود با امنيت (غير واقعى) زندگى مى‌كنند و به ييديشى سخن مى‌گويند و به جهان اغيار ارتباطى ندارند. ناگهان اين جهان سر به طغيان مى‌گذارد و هزاران يهودى را به قتل مى‌رساند. (كل رويداد مانند امرى ناگهانى كه علت واضحى ندارد به ذهن مى‌آيد، چون ما نقش كاركردى يهود يا رابطه آنان با اغيار لهستانى را درك نمى‌كنيم) بنابراين انتفاضه شميلنكى به «كشتار شميلنكى» تبديل‌شود و رهبر اين انقلاب با هيتلر مقايسه مى‌شود. راى دادن يكى از كشورهاى شرق اروپا در سازمان ملل متحد بر ضد اسرائيل بخشى از ميراث شميلنكى به شمار مى‌رود. تمامى اينها مثال خوبى براى نگاه صهيونيست‌ها به واقعيت تاريخ از درون مى‌باشد (يعنى فقط از زاويه يهودى بدون قرار دادن رويداد تاريخى در سياق گسترده تاريخى و انسانى رويداد).
٣. گذشته و آينده يهود:
«گذشته يهود» تعبيرى است كه وجود گذشته‌اى مستقل يعنى تاريخ واحد و مستقل را براى اعضاى گروههاى يهودى لحاظ مى‌كند و علت نبود «حاضر» مستقل براى يهوديان، به واقعه تخريب هيكل و پراكندگى آنان بر مى‌گردد. طرح صهيونيستى تلاشى براى اين است كه يهوديان آينده مستقلى داشته باشند. اما مطالعات دقيق بيانگر اين است كه اعضاى گروههاى يهودى گذشته واحدى ندارند، گذشته آنان در لهستان يعنى همان تجربه تاريخى و ميراث تمدنى و دينى يهود در لهستان با گذشته يهوديان فلاشا متفاوت است و تجربه اين دو گروه نيز با تجربه‌