تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد (ع) - لياقتدار، محمد جواد - الصفحة ٢٦
نمايند. نكته مورد نظر امام على (ع) آن است كه متربى مسلمان، درخواست و استمداد خود را تنها و تنها از خداوند طلب نمايد. به نظر مىرسد تأكيدات مكرر مبنى بر طرح درخواست از خداوند، به خاطر آن باشد كه عزت و كرامت نفس انسان به عنوان يك متربى حفظ شود. به هر حال، امام على (ع) در فرازهاى فوق براى تأكيد اساسى خود بر لزوم درخواست تنها و تنها از خداوند، دلائلى را ذكر مىكنند كه ذيلًا مىآيد:
١- چون گنجينهها و خزائن آسمانها و زمين به دست اوست لذا درخواست و دعا به درگاه چنين كسى مقدمتر از بقيه است.
«و اعلم ان الذي بيده خزائن السموات و الارض ...»
٢- چون خداى خود فرموده است كه از من بخواهيد تا شما را اجابت كنم. لذا چنين كسى براى درخواست و دعاء اولىتر است
. «قد اذن لك فيالدعاء و تكفل لك بالاجابه.»
٣- چون خدا خود به مردم امر فرموده است كه از او طلب رحمت و تفضل ومسئلت بنمايند تا بر حسب ميزان ظرفيت و اخلاص آنها به ايشان افاضه فيض نمايد و لذا خداوند قادر متعال به دعا و عبادت (اطاعت) اولىتر از ديگران است
«و امرك ان تسأله ليعطيك و تسترحمه ليرحمك.»
٤- از طرفى خداوند ما بين خود و بندگان حاجت و مانع و دربانى قرار نداده است چرا كه اصلًا او از سنخ جسم و ماده نيست و لذا چنين موجودى