ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٩ - شناخت ناشى از هدايت الهى

يا كسى كه هدايت به حق نمى كند ، مگر اين كه خود هدايت شود ، چه شده بر شما چگونه حكم مى كنيد ) .
١٨ - ( قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ الله وَما كانُوا مُهْتَدِينَ ) [١] ( به خسارت افتادند كسانى كه ديدار خداوندى را تكذيب كردند و آنان هدايت نيافته بودند ) .
١٩ - ( قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِه وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَما أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ ) [٢] ( بگو : اى مردم ، حق از طرف پروردگارتان بسوى شما آمده است ، هر كس هدايت را بپذيرد ، به سوى خود پذيرفته است و هر كس گمراه شود به ضرر خود گمراه شود و من وكيل شما نيستم ) .
٢٠ - ( وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ ) [٣] ( جز اين نيست كه تو تبليغ كننده اى و براى هر قومى هدايت كننده ايست ) .
٢١ - ( وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْه آيَةٌ مِنْ رَبِّه ) [٤] ( بآنان بگو : خداوند گمراه ميكند كسى را كه گمراهى را بخواهد [ يا كسى كه خود را منحرف ساخته و آمادهء مشيت الهى براى گمراهى خود مى گردد ] و هدايت ميكند كسى را كه بسوى او مى گرايد و بر مى گردد ) .
٢٢ - ( وَما لَنا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى الله وَقَدْ هَدانا سُبُلَنا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلى ما آذَيْتُمُونا وَعَلَى الله فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ) [٥] ( و براى ما نيست مگر اين كه بخدا توكل كنيم ، زيرا ما را به راه‌هاى خود هدايت فرموده و قطعا به اذيتهائى كه بما روا داشتيد ، صبر خواهيم كرد ، و توكل كنندگان بايد بر خدا توكل كنند ) .
٢٣ - ( وَيَزِيدُ الله الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدىً ) [٦] ( و خداوند بر هدايت آنانكه

[١] يونس آيهء ٤٥
[٢] يونس آيهء ١٠٨ و الاسراء آيهء ١٥
[٣] الرعد آيهء ٧
[٤] الرعد آيهء ٢٧
[٥] ابراهيم آيهء ١٢
[٦] مريم آيهء ٧٦