ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨٢ - نسبيت شناختها

وقيحانه براى رفتار و پندار خود برمى آيند .
نوع چهارم - دخالت عوامل پشت پردهء طبيعت در نمودهائى از طبيعت كه نمايش آنها را دگرگون مى نمايد ( آيهء شمارهء ٧ و ٨ ) آن گروه از مردم كه در فساد غوطه ور ميشوند ، عقل و وجدان خود را پايمال ميكنند ، مشيت الهى نتيجهء تبهكارى و فساد آنانرا مانند پرده هائى ضخيم جلو چشمانشان مى گيرد و آنانرا از بينائى و تماس صحيح با واقعيات محروم مى سازد .
نسبيت شناختها در آيات قرآنى شش مطلب ديده مى شود كه دليل نسبيت شناختها مى باشند : مطلب يكم : آياتى است كه محدوديت علم انسانى را اثبات ميكند .
از آن جمله : ١ - ( فَتَعالَى الله الْمَلِكُ الْحَقُّ وَلا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُه وَقُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً ) [١] ( بزرگ است خداوند ملك و حق و مادامى كه وحى قرآن براى تو تمام نشده است ، در ابلاغ آن شتابزده مباش و بگو : اى پروردگار من ، بر علم من بيفزا ) .
٢ - ( وَيَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا ) [٢] ( و از تو در بارهء روح مى پرسند ، بآنان بگو روح از امر پروردگار من است و از علم جز اندكى بشما داده نشده است .
٣ - ( إِنَّ الله عِنْدَه عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ ما فِي الأَرْحامِ وَما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ الله عَلِيمٌ خَبِيرٌ ) [٣] ( علم روز قيامت در نزد خداست و اوست كه باران را مى فرستد و آنچه را كه در ارحام مادران است ميداند و هيچ كسى نمى داند كه فردا چه خواهد

[١] طه آيهء ١١٤ .
[٢] الاسراء آيهء ٨٥ .
[٣] لقمان آيهء ٣٤ .