الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٢ - شرح وجود معناى تفصيل در«اما»

منه: جار و مجرور، متعلق به « تشابه » .

ابتغاء: اسم، مصدر از باب افتعال، مفعول له، مضاف.

تأويله: مضاف و مضاف‌اليه و مضاف مضاف است براى « ابتغاء » .

تجزيه و تركيب‌

قوله: و الرّاسخون فى العلم الخ: آيه (٧) از سوره آل عمران.

واو: استيناف.

الراسخون: اسم فاعل، جمع مبتداء.

فى العلم: جار و مجرور، متعلق به « الراسخون » .

يقولون: فعل مضارع، جمع، مذكر، غائب، خبر براى « الراسخون » .

آمنا: فعل ماضى، متكلم مع الغير، مقول براى يقولون.

به: جار و مجرور، متعلق به آمنّا.

كلّ: اسم، مبتداء.

من: حرف جرّ.

عند: مجرور به « من » ، متعلق باستقرّ، خبر براى « كل » ، مضاف.

ربنا: مضاف و مضاف‌اليه و مضاف مضاف‌اليه است براى « عند » و جمله « كلّ من عند ربنا» معطوف است به « آمنا » بحذف عاطف.

قوله: و على هذا: يعنى طبق معنائى كه براى آيه نموده و گفتيم معناى آن اينست:

كانّه قيل و امّا الراسخون الخ.

قوله: فالوقف على الّا اللّه: يعنى « و الراسخون ... » معطوف به « اللّه » نبوده بلكه با ما بعدش حمله مستأنفه محسوب شده و « واو » نيز واو استينافيه بحساب مى‌آيد.

متن: و أما التوكيد فقلّ من ذكره، و لم أر من أحكم شرحه غير الزمخشري،