وسیله طبیعت به غایات خود نائل می‌گردد . و این امری است مشهود از حال‌ طبیعت که چگونه ماده اصلی به صورت عناصر و سپس . . . و سپس به صورت‌ گیاه و سپس حیوان و سپس انسان درمی‌آید . انشعابات میهنی و قبیله‌ای ضمن‌ اینکه افراد یک میهن یا یک قبیله را در یک وحدت گرد می‌آورد و به آنها وحدت می‌بخشد ، آنها را در برابر واحد دیگر قرار می‌دهد بطوریکه افراد یک‌ قوم یکدیگر را برادر و انسانهای دیگر را در برابر خود قرار می‌دهند و به‌ آنها به آن دیده نگاه می‌کنند که به " اشیاء " یعنی به چشم یک وسیله که‌ فقط ارزش بهره‌کشی را دارد . . . و این است علت آنکه اسلام انشعابات‌ قومی و قبیله‌ای را ( که انسانیت را قطعه قطعه می‌کند ) ملغی ساخته و مبنای اجتماع انسانی را بر عقیده ( کشف حق که برای همه یکسان است و گرایش به آن ) قرار داده است نه بر نژاد یا ملیت یا میهن . حتی در رابطه زوجیت و میراث نیز ملاک را شرکت در عقیده قرار داده است " [١] .
ایضا تحت عنوان " دین حق در نهایت امر پیروز است " می‌گوید : " نوع انسان به حکم فطرتی که در او ودیعه نهاده شده است طالب کمال و سعادت حقیقی خود یعنی استیلا بر عالی‌ترین مراتب زندگی مادی و معنوی به‌ صورت اجتماعی می‌باشد و روزی به آن خواهد رسید . اسلام که دین توحید است‌ برنامه چنین سعادتی است . انحرافاتی که در طی پیمودن این راه طولانی‌ نصیب انسان می‌گردد نباید به حساب بطلان فطرت

[١] ج / ٤ ص ١٣٢ و . ١٣٣