. ٦ از همه روشنتر جهت‌گیری قرآن در مبارزه میان مستضعفان و مستکبران‌ است که پیروزی نهایی را در نبرد این دو گروه - همان طور که ماتریالیسم‌ تاریخی براساس منطق دیالکتیک نوید می‌دهد - از آن مستضعفان می‌داند .
قرآن در این جهت‌گیری ، در حقیقت ، جهت سیر ضروری و جبری تاریخ را ارائه می‌دهد که طبقه‌ای که بالذات خصلت انقلابی دارد ، در مبارزه پیگیر خود با طبقه‌ای که با لذات و به حکم موضع طبقاتی خود خصلت‌ارتجاعی و کهنه‌ گرایی دارد پیروز می‌شود و وارث زمین می‌گردد : « و نرید أن نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم أئمة و نجعلهم‌ الوارثین »[١] .
اراده ما بر این است که بر مستضعفان تاریخ منت نهیم و آنان را پیشوا و وارثان زمین قرار دهیم .
همچنین است آیه ١٣٧ از سوره اعراف : « و أورثنا القوم الذین کانوا یستضعفون مشارق الارض و مغاربها التی‌ بارکنا فیها و تمت کلمة ربک الحسنی علی بنی‌اسرائیل بما صبروا و دمرنا ما کان یصنع فرعون و قومه و ماکانوا یعرشون ».
کران تا کران سرزمین پربرکت موعود را به وراثت به مردمی که استضعاف‌ می‌شدند دادیم . وعده خدا درباره بنی‌اسرائیل به موجب اینکه شکیبایی نشان‌ دادند تمام و کمال تحقق یافت و آنچه را فرعون و مردمش کرده بودند و آنچه را ساخته و پرداخته بودند نیست و نابود کردیم .
این برداشت قرآنی - که تاریخ در جهت پیروزی محرومان

[١] قصص / [٥]