یعنی اصول مارکسیسم جز این اجازه نمی‌دهد و اگر احیانا مارکس در برخی‌ آثار خود بر خلاف این گفته است ، از مواردی است که مارکس نخواسته‌ مارکسیست باشد و بعدا خواهیم گفت این موارد کم نیست . اکنون این پرسش‌ پیش می‌آید که مارکس و انگلس موضع روشنفکرانه خود را با توجه به اصول‌ مارکسیسم چگونه توجیه خواهند کرد ؟ مارکس و انگلس هیچ کدام از طبقه‌ پرولتاریا نیستند ، دو نفر فیلسوف‌اند و نه کارگر و معذلک بزرگترین‌ تئوری کارگری را به وجود آورده‌اند .
پاسخ مارکس به این پرسش شنیدنی است . در کتاب تجدید نظرطلبی . . .
چنین می‌گوید : " مارکس بسیار کم از روشنفکران سخن می‌گوید . ظاهرا آنها را قشر خاصی‌ نمی‌شمار د ، بلکه بخشی از طبقات دیگر بویژه بورژوازی می‌پندارد . در ( کتاب ) ١٨ برومر اعضای آکادمی ، روزنامه‌نگاران ، دانشگاهیان و دادرسان‌ را نیز مانند کشیشان و افسران ارتش‌جزو بورژواها می‌شمارد . در بیانیه‌ هنگامی که می‌خواهد از تئوری دانان طبقه کارگر که منشأ پرولتری ندارند - مانند انگلس و خودش - نام ببرد ، آنها را همچون روشنفکران معرفی نمی‌کند ، بلکه همچون " دسته‌هایی از طبقه فرمانروا . . . که در پرولتاریا فرو افتاده‌اند " و " عناصر فراوانی جهت آموزش و پرورش او آورده‌اند " می‌خواند " [١] .
مارکس هیچ گونه توضیح نمی‌دهد که چگونه او و انگلس از آسمان طبقه‌ فرمانروا لغزیده و به زمین طبقه فرمانبردار " هبوط "

[١] همان مأخذ ، ص . ٣٤٠