پیغمبر اکرم فرمود : « من لا معاش له لا معاد له » . آنکه معاش و زندگی مادی ندارد ، معاد که محصول زندگی معنوی است ندارد . این جمله تقدم معاش بر معاد و تقدم زندگی مادی بر زندگی معنوی و وابستگی زندگی معنوی را به عنوان روبنا به زندگی مادی به عنوان زیربنا می‌رساند . همچنین پیغمبر فرمود : « اللهم بارک لنا فی الخبز ، لولا الخبز ما تصدقنا و لا صلینا » . خدایا به ما در امر نان برکت ده ، که اگر نان نبود نه زکات بود و نه‌ نماز . این جمله نیز وابستگی و روبنایی معنویت را نسبت به مادیت می‌رساند . اینکه اکنون اکثریت مردم می‌پندارند که پیامبران تنها فعالیت روبنایی‌ داشته‌اند و درصدد مؤمن ساختن مردم و اصلاح عقیده و اخلاق و رفتار آنها بوده‌ و کاری به زیربنا نداشته‌اند ، و یا کارهای زیربنایی برای آنها در درجه‌ دوم اهمیت قرار داشته است ، و یا می‌خواسته‌اند که مردم مؤمن و معتقد شوند و فکر می‌کرده‌اند و قتی که مردم مؤمن و معتقد شدند خود به خود همه‌ کارها روبه راه می‌شود ، عدالت و مساوات برقرار می‌گردد و استثمارگران به‌ پای خود می‌آیند و با دست خود حقوق محرومان و مستضعفان را به آنها می‌دهند ، و خلاصه اینکه پیامبران با سلاح عقیده و ایمان همه هدفهای خود را پیش‌ برده‌اند و پیروان آنها نیز باید از همین راه بروند ، نیرنگ و فریبی است‌ که طبقه استثمارگر و روحانیت وابسته به آن برای بی‌اثر کردن