دو گروه کافر و مؤمن را به وجود آورده است ، استضعافگری خاستگاه شرک و کفر و نفاق و فسق و فساد است و استضعاف شدگی خاستگاه ایمان ، توحید ، صلاح ، اصلاح و تقواست .
برای اینکه این تطابق روشن شود کافی است آیات سوره اعراف را از آیه‌ پنجاه و نهم که با جمله " « لقد أرسلنا نوحا الی قومه »" آغاز می‌شود تا آیه یکصدو سی‌وهفتم که با جمله " « و دمرنا ما کان یصنع فرعون و قومه‌ و ما کانوا یعرشون »" پایان می‌یابد و مجموعا چهل آیه است مورد مطالعه‌ قرار دهیم . در این چهل آیه داستانهای ، نوح ، هود ، صالح ، لوط ، شعیب‌ و موسی به طور مختصر طرح شده و در همه این داستانها ( به استثنای داستان‌ لوط ) مشاهده می‌شود که طبقه‌ای که به پیامبران گرویده‌اند ، مستضعفان‌اند و طبقه‌ای که به مخالفت برخاسته و کفر ورزیده‌اند ، ملا و مستکبران‌اند [١] . این تطابق هیچ دلیل و توجیهی ندارد جز وجدان طبقاتی که لازمه مادیت‌ تاریخی است و هم مستلزم آن است . پس در حقیقت از نظر قرآن جبهه‌گیری‌ ایمان و کفر در برابر یکدیگر ، انعکاسی از جبهه‌گیری استضعاف‌شدگی و استضعافگری در برابر یکدیگر است .
قرآن تصریح می‌کند که " داشتن " ، یعنی دارایی و مالکیت که قرآن از آن به " غنا " تعبیر می‌کند ، مایه طغیان و سرکشی است ،

[١] ایضا رجوع شود به کهف / ٢٨ راجع به گروندگان به رسول اکرم و هود أ ٢٧ و شعرا / ١١١ راجع به گروندگان به نوح ، یونس / ٨٣ راجع به گروندگان‌ به موسی و اعراف / ٨٨ - ٩٠ راجع به گروندگان به شعیب و اعراف / ٧٥ و ٧٦ راجع به گروندگان به صالح . برای پرهیز از اطاله سخن فقط به همین‌ اشاره به آیات قناعت می‌کنیم .