و فعالیتها ماهیت اجتماعی دارد و جز با تقسیم کارها و تقسیم بهره‌ها و تقسیم رفع نیازمندیها در داخل یک سلسله سنن و نظامات میسر نیست ، از طرف دیگر نوعی اندیشه‌ها ، ایده‌ها ، خلق و خویها بر عموم حکومت می‌کند که‌ به آنها وحدت و یگانگی می‌بخشد ، و به تعبیر دیگر ، جامعه عبارت است از مجموعه‌ای از انسانها که در جبر یک سلسله نیازها و تحت نفوذ یک سلسله‌ عقیده‌ها و ایده‌ها و آرمانها در یکدیگر ادغام شده و در یک زندگی مشترک‌ غوطه‌ورند . نیازهای مشترک اجتماعی و روابط ویژه زندگی انسانی ، انسانها را آنچنان‌ به یکدیگر پیوند می‌زند و زندگی را آنچنان وحدت می‌بخشد که افراد را در حکم مسافرانی قرار می‌دهد که در یک اتومبیل و یا یک هواپیما یا یک کشتی‌ سوارند و به سوی مقصدی در حرکت‌اند و همه با هم به منزل می‌رسند و یا همه‌ با هم از رفتن می‌مانند و همه با هم دچار خطر می‌گردند و سرنوشت یگانه‌ای‌ پیدا می‌کنند . چه زیبا مثلی آورد رسول اکرم ( ص ) آنجا که فلسفه امر به معروف و نهی‌ از منکر را بیان می‌کرد : " گروهی از مردم در یک کشتی سوار شدند و کشتی سینه دریا را می‌شکافت‌ و می‌رفت . هر یک از مسافران در جایگاه مخصوص خود نشسته بود . یکی از مسافران به عذر اینکه اینجا که نشسته‌ام جایگاه خودم است و تنها به خودم‌ تعلق دارد ، با وسیله‌ای که در اختیار داشت به سوراخ کردن همان نقطه‌ پرداخت . اگر سایر مسافران همانجا دست او را گرفته و مانع می‌شدند ، غرق‌ نمی‌شدند و مانع غرق شدن آن بیچاره نیز می‌شدند " .