جامعه و تاریخ - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٧
چه میشود شما را ؟ چرا نمیجنگید در راه خدا و در راه خوار شمردگان از
مردان و زنان و کودکانی که میگویند : پروردگارا ! ما را از این شهر
ستمگران بیرون برو به لطف و عنایت خودت برای ما سرپرست و یاور بفرست
.
در این آیه کریمه برای تحریک به جهاد بر دو ارزش روحی تکیه شده است
: یکی اینکه راه ، راه خداست ، دیگر اینکه انسانهای بیچاره و بیپناهی در
چنگال ستمگران گرفتار ماندهاند . در سوره حج میفرماید :
« اذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا و ان الله علی نصرهم لقدیر ٠ الذین
اخرجوا من دیارهم بغیر حق الا ان یقولوا ربنا الله و لولا دفع الله الناس
بعضهم ببعض لهدمت صوامع و بیع و صلوات و مساجد یذکر فیها اسم الله
کثیرا و لینصرن الله من ینصره ان الله لقوی عزیز ٠ الذین ان مکناهم فی
الارض اقاموا الصلوه و آتوا الزکوه و أمروا بالمعروف و نهوا عن المنکر و
لله عاقبة الامور »[١] .
به مؤمنان به موجب آنکه مظلوم واقع شدهاند اجازه داده شد که با دشمن
جنگجو بجنگند . خداوند بر یاری مؤمنان تواناست ، همانها که از خانههای
خود به ناحق بیرون رانده شدهاند و جرمی نداشته جز آنکه گفتهاند پروردگار
ما خداست . و اگر نبود که خداوند شر بعضی از مردم را وسیله بعضی دیگر
دفع میکند ، صومعهها ، دیرها ، کنشتها و مساجد که در آنجا فراوان یاد خدا
میشود منهدم میگردید . خداوند کسانی که او را یاد میکنند یاری میکند ،
همانا خداوند نیرومندی فرادست است ، آنان را که اگر در زمین مستقر
سازیم نماز را به پا میدارند ، زکات را میپردازند ،
[١] حج / ٣٩ - . ٤١