گروهی به تاریخ نقلی به شدت بدبین‌اند ، تمام را مجعولات ناقلان می‌دانند که براساس اغراض و اهداف شخصی یا تعصبات ملی و مذهبی و قومی و یا وابستگیهای اجتماعی ، در نقل حوادث کم و زیاد و جعل و قلب و تحریف‌ کرده‌اند و تاریخ را آنچنانکه خود خواسته‌اند شکل داده‌اند . حتی افرادی که‌ اخلاقا از جعل و قلب عمدی امتناع داشته‌اند در نقل حوادث " انتخاب " به عمل آورده‌اند ، یعنی همواره چیزهایی را نقل کرده‌اند که با اهداف و عقاید خودشان ناسازگار نبوده است و از نقل حوادثی که برخلاف عقاید و احساساتشان بوده خودداری نموده‌اند . اینها هر چند در نقل حوادث تاریخی‌ چیزی از خود نیفزوده‌اند و ماده جعلی اضافه نکرده‌اند ، اما با انتخابهای‌ دلخواهانه خود ، تاریخ را آنچنانکه خود خواسته‌اند " صورت " بخشیده‌اند . یک حادثه یا یک شخصیت آنگاه دقیقا قابل بررسی و تحلیل است که تمام‌ آنچه مربوط به اوست در اختیار محقق قرار گیرد و اگر بعضی به او ارائه‌ شود و بعضی کتمان گردد ، چهره واقعی پنهان می‌ماند و چهره‌ای دیگر نمایان‌ می‌گردد . این بدبینان در مورد تاریخ نقلی همان نظر را دارند که برخی بدبینان‌ فقها و مجتهدین به نقل احادیث و روایات دارند که از آن به " انسداد باب علم " تعبیر می‌شود . اینان نیز در تاریخ " انسدادی " می‌باشند . برخی به طنز درباره تاریخ گفته‌اند : " تاریخ عبارت است