ب . اتحاد و تفرق : در سوره آل عمران آیه ١٠٣ دستور صریح می‌دهد که بر مبنای ایمان و گرایش به ریسمان الهی متحد و متفق باشید و از تفرق و تشتت بپرهیزید . و پس از یک آیه می‌فرماید مانند پیشینیان که تفرق و اختلاف کردند مباشید . و نزدیک به این آیه است آیه ١٥٣ از سوره انعام . در سوره انعام آیه ٦٥ می‌فرماید : « قل هو القادر علی أن یبعث علیکم عذابا من فوقکم أو من تحت أرجلکم‌ أو یلبسکم شیعا و یذیق بعضکم بأس بعض ». بگو خداوند قادر است از بالا سر یا از زیر پای شما عذاب برانگیزد یا به شما جامه تفرق و گروه گروه شدن بپوشاند و خشونت بعضی از شما را بر بعضی دیگر بچشاند . در سوره انفال آیه ٤٦ می‌فرماید : « و لا تنازعوا فتفشلوا و تذهب ریحکم ». با یکدیگر نزاع نکنید که نزاع داخلی سستی می‌آورد و سستی شما را زایل‌ می‌کند . ج . اجرا یا ترک امر به معروف و نهی از منکر : قرآن درباره ضرورت‌ امر به معروف و نهی از منکر بسیار سخن گفته است . از یکی از آیات‌ صریحا استنباط می‌شود که ترک این فریضه بزرگ در هلاکت و انهدام یک قوم‌ مؤثر است و آن آیه ٧٩ از سوره مائده است که یکی از علل دور افتادن‌ کافران بنی‌اسرائیل از رحمت خدا را باز نداشتن یکدیگر از منکرات یعنی‌ ترک نهی از منکر ذکر کرده است . « کانوا لا یتناهون عن منکر فعلوه لبئس ما کانوا یفعلون ». یکدیگر را از ارتکاب منکرات نهی نمی‌کردند و چه بد می‌کردند .