ثالثا : اینکه گفته شد قرآن مدعی است که رهبران ، پیامبران ، پیشتازان‌ و شهیدان منحصرا از میان مستضعفان برمی‌خیزند اشتباه دیگری است در مورد قرآن . قرآن هرگز چنین سخنی نگفته است . استدلال به آیه " « هو الذی بعث فی الامیین ». . . " که ادعا شده‌ پیامبر از میان " امت " برخاسته و امت مساوی است با توده مردم ، مضحک است . " امیین " جمع " امی " است که به معنی درس ناخوانده‌ است و " امی " منسوب به " ام " است نه " امت " ، و تازه " امت " یعنی جامعه که مرکب است از گروهها و احیانا از طبقات مختلف و به هیچ وجه به معنی توده مردم نیست . از آن مضحک‌تر استدلال به آیه ٧٥ از سوره قصص درباره شهیدان است . آیه این است : " « و نزعنا من کل امة شهیدا فقلنا هاتوا برهانکم »" . این آیه را چنین تفسیر ( و در حقیقت‌ مسخ ) کرده‌اند : ما از هر امت ( توده مردم ) شهیدی ( کشته شده‌ای در راه‌ خدا ) برمی‌انگیزیم ، یعنی از او فردی انقلابی می‌سازیم ، و آنگاه به امتها می‌گوییم هر کدامتان برهان خود را که همان شهید و شخصیت انقلابی کشته شده‌ در راه خداست ، بیاورید . اولا این آیه دنباله آیه دیگری است و هر دو مربوط به قیامت است . آیه‌ قبل این است : " « و یوم ینادیهم فیقول أین شرکائی الذین کنتم تزعمون » " . روزی که خداوند مشرکان را ندا می‌کند که شریکانی که برای من گمان‌ می‌بردید کجایند . ثانیا معنی " نزعنا " این است که جدا می‌کنیم ، نه اینکه او را می‌شورانیم و برمی‌انگیزانیم .