این بیان شامل چند مطلب است : الف . از نظر قرآن ، جامعه دوقطبی است و همواره به دوقطب استضعافگر و استضعاف شده تقسیم می‌شود . ب . اراده خداوند ( و به تعبیر آن مقاله " موضعگیری خداوند و همه‌ نمودهای هستی " بر امامت و وراثت مستضعفان و به اسارت رفتگان تاریخ‌ به طور کلی است بدون هیچ قید و شرطی از اینکه موحد باشند یا مشرک و بت‌پرست ، مؤمن باشند یا غیر مؤمن ، یعنی " الذین " در آیه برای‌ استغراق است و مفید عموم ، و سنت الهی بر پیروزی مستضعف بماهو مستضعف‌ بر استضعافگر است . به عبارت دیگر ، ماهیت اصلی مبارزه‌ای که در طول‌ تاریخ وجود داشته و دارد مبارزه محرومان و ستمگران است و ناموس تکاملی‌ جهان این است که محرومان بر ستمگران پیروز شوند . ج . اراده خداوند وسیله خود مستضعفان جامه تحقق می‌پوشد و رهبران و پیشتازان و پیامبران و شهیدان لزوما از قطب مستضعف برمی‌خیزند نه از قطبی دیگر . د . همواره میان پایگاه فکری و پایگاه اجتماعی و موضع طبقاتی ، تطابق و هماهنگی است . پس می‌بینیم که چگونه از این آیه کریمه چند اصل مارکسیستی درباره تاریخ‌ استنباط می‌شود و چگونه قرآن پیشاپیش ، یعنی هزار و دویست سال پیش از آنکه مارکس به دنیا بیاید ، اندیشه او و فلسفه او را بازگو کرده است ! خوب ، حالا که چنین بینش به اصطلاح قرآنی از تاریخ پیدا شده ، چه‌ نتیجه‌ای از این بینش در تحلیل تاریخ معاصر خود می‌توانیم