فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٦٠٢ - دانشگاه نجف اشرف
٣. سيد رضى(٣٥٩ـ ٤٠٦). او يكى از شخصيتهاى برجسته عصر خويش در علم و حديث و ادب بود. او به سان برادرش سيد مرتضى، علم و دانش را از شيخ مفيد آموخت. آثار ارزشمندى دارد كه از آنهاست: خصايص الأئمه، معانى القرآن، حقائق التأويل.
٤. شيخ طوسى (٣٨٥ـ ٤٦٠) او رئيس طايفه اماميه و از بزرگان امت اسلامى است. او علوم اسلامى را از استادان خود شيخ مفيد و سيد مرتضى آموخت و آثار فراوانى چون تهذيب و استبصار از خود به يادگار نهاده كه امروز مرجع علما و فقهاست.
اينها نمونه هايى از تربيت يافتگان دانشگاه بغداد هستند و تعداد آنها فزون تر از آن است كه در اين صفحات منعكس شود. از اين دانشگاه دهها مجتهد و متخصص برخاست. قدرت علمى شيعه در دوران آل بويه به اوج خود رسيد، تا اين كه طغرل بيك سلجوقى وارد بغداد شد و آتش فتنه را بين شيعه و سنى برافروخت و در نتيجه خانه هاى شيعيان در كرخ به آتش كشيده شد و به خانه شيخ طوسى هجوم بردند و تمام دفاتر و كتابهاى او را به آتش كشيدند و حتى كرسى كه روى آن درس مى گفت، طعمه آتش شد.[١]
دانشگاه نجف اشرف
هجوم سلاجقه به بغداد، و به آتش كشيدن خانه هاى شيعيان و در رأس آنان شيخ طوسى، هر چند بخشى از ثروت علمى را نابود كرد و گروهى از بى گناهان كشته شدند، اما همين كار سبب شد كه شيخ، بغداد را رها كند و به
[١] المنتظم، ج١٦، ص ٨; حوادث سال ٤٤٧ـ ٤٤٩.