فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٣١ - مصحف فاطمه(عليها السلام)

قرآن در يك دفتر مى داند. در حديث ديگر آمده است: «قراءة القرآن فى المصحف تخفّف العذاب عن الوالدين».[١] «خواندن قرآن از روى كتاب، عذاب پدر و مادر را كم مى كند».

باز در اين حديث، قرآن را در مصحف ياد مى كند گويا قرآن چيزى است و مصحف چيز ديگر.

مورخان در شرح حال خالد بن معدان مى نويسند: «إنّ خالد بن معدان، كان علمه فى مصحف له ازرار وعراء»، «خالد بن معدان، دانش خود را در دفترى ضبط كرده بود كه دكمه و دستگيره داشت».

تا اين جا روشن شد كه مصحف به معنى قرآن نيست، بلكه به معنى دفترچه جلد شده است كه افراد دانش هاى خود را در آن ضبط مى كرده اند و اگر بعدها قرآن را مصحف گفته اند، به اين سبب بوده كه قرآن از حالت حفظى و ذهنى بيرون آمد و در دفاتر نوشته شد و به صورت كتاب وجود داشت.

بنابراين، نبايد در شگفت باشيم كه دختر رسول خدا(صلى الله عليه وآله)براى خود، دفترى داشته باشد كه از پدر بزرگوار خود، علومى را در آن ضبط كند.

خوشبختانه فرزندان فاطمه(عليها السلام) حقيقت و واقع اين مصحف را شناسانده و گفته اند: اين مصحف، جز يك رشته آگاهى هايى كه از پدر بزرگوارش شنيده و يا از طريق ديگر به دست آورده، چيز ديگرى نيست. اينك برخى از روايات را مى آوريم:

حسن بن على(عليهما السلام) فرمود: «نزد ما "جامعه"اى است كه در آن حلال و حرام