فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٨٨ - شيعه در مصر

هسته تشيع در همين زمان در مصر افشانده شد و به تدريج رشد و نمو مى كرد، اما امويان پيوسته مى كوشيدند كه از رشد آن جلوگيرى كنند و هنگامى كه عمروعاص از طرف معاويه مأمور به فتح مصر گرديد وى محمد بن ابى بكر را كه نماينده امام در مصر بود دستگير كرد پس از قتل او جنازه اش را در پوست الاغى قرار داد و در انظار مردم آتش زد. اين نوع عمل از اين صحابى عادل!!!كه نهايت بى رحمى و سنگدلى را نشان مى دهد، و مايه شرمندگى بشريت گرديد و اين كه انسان در مقام انتقام قساوت را به اين حد برساند كه با يك فرزند صحابى كه نماينده خليفه برگزيده مردم است، چنين عملى را انجام دهد.

روح تشيع در دل مردم مصر نافذ بود و لذا هنگامى كه دولت فاطمى در قرن سوم در مصر بر سر كار آمد بسيارى از مردم با آن بيعت كردند و در دوران اين دولت، انتشار تشيع در شمال آفريقا از مصر تا الجزاير و مغرب و تونس و ليبى چشمگير بود.

در دوران حكومت فاطمىها امور زير رسمى شد:

١. گفتن «حى على خير العمل» در اذان.

٢. برترى دادن على(عليه السلام) بر ديگر خلفا.

٣. عطف آل محمد بر پيامبر(صلى الله عليه وآله) به هنگام صلوات.

٤. مراسم عاشورا، عزادارى در آن روز جزء رسوم مردم مصر گشت.

٥. شادمانى در عيد غدير فراگير شد.

تمام اين پديده ها خاك مصر و اطراف آن را فرا گرفت اما بار ديگر به وسيله شمشير صلاح الدين ايوبى تشيع كم فروغ شد. جرايمى را وى مرتكب