فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٦٧ - ٤ كمال الدين ميثم بحرانى(٦٣٦ـ ٦٩٩)

بالنص أصوب فانّ ذلك لا يؤدّى إلى الشغب والتشاغب والاختلاف».[١]

«قول به اين كه امام بعد از پيامبر بايد از طريق نص معين گردد، به حقيقت نزديكتر است، زيرا با تنصيص پيامبر، هر نوع اختلاف و درگيرى پايان مى پذيرد».

٢. الاشارات: اين كتاب پيرامون سه دانش: منطق و طبيعيات و الهيات سخن مى گويد و از بهترين نوشته هاى شيخ الرئيس است و پس از وى مقام و موقعيت خود را حفظ كرده و هنوز هم محور تدريس در محافل علمى است. امام رازى (٥٤٣ـ٦٠٦هـ) و محقق طوسى(٥٩٧ـ٦٧٢هـ) اين را شرح كرده است.

٣. نصيرالدين طوسى(٥٩٧ ـ٦٧٢هـ)

او سلطان محققان و استاد حكيمان و متكلمان است. مقام علمى او بالاتر از آن است كه به توصيف آيد. او در تمام علوم نظرى، مشاركت نموده و استاد برجسته دانشهاى عقلى گرديد به گونه اى كه موافق و مخالف بر عظمت او، اعتراف كردند.

٤. كمال الدين ميثم بحرانى(٦٣٦ـ ٦٩٩)

وى فيلسوف محقق، حكيمى مدقق، پيشواى متكلمان بود و جلالت وعظمت او در علوم عقلى از شرحى كه بر نهج البلاغه نوشته به دست مى آيد. او علاوه بر اين شرح، كتابى به نام «قواعد المرام فى علم الكلام» دارد كه هر دو به زيور طبع آراسته شده است.