فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٠٥ - ٢ ابان بن تغلب
لغت عرب، كتابى درباره امامت نوشته است و محمد بن جعفر مراغى همه آنها را در كتاب خود آورده و نام كتاب خود را «الخليلى» نهاده است.
نجاشى مى گويد: محمد بن جعفر، معروف به مراغى در رشته كلام، كار مى كرد و كتاب «مختار الأخبار» و كتاب «الخليلى» را درباره امامت، و ذكر مجاز در قرآن و كتابى درباره مجازات قرآن تأليف نموده است.[١]
علامه در «خلاصه» مى نويسد: او برترين مردم در ادب عربى بود و گفتار او در لغت، حجت است و علم عروض را اختراع كرد، علم و دانش او بالاتر از آن است كه گفته شود، او شيعه امامى بود.[٢]
ابن داود مى گويد: خليل فرزند احمد، امام مردم در علوم ادب بود. زهد و دانش او بالاتر از آن است كه پنهان بماند و او امامى مذهب بود.[٣]
٢. ابان بن تغلباو از اصحاب امام باقر و صادق(عليهما السلام) است. نجاشى درباره او مى نويسد: او از چهره هاى شناخته شده قرّاء بود و فقيه و لغوى بود و لغت را از اعراب باديه شنيد و نقل كرد.[٤]
ياقوت مى گويد: او فردى ثقه، داراى منزلتى عظيم، قارى و فقيه ولغوى بود.
[١] رجال نجاشى، شماره ١٠٥٢.
[٢] خلاصه علاّمه حلّى، بخش اول، شماره٦٧.
[٣] رجال ابن داود، بخش ١، ص ٥٧٤.
[٤] رجال نجاشى، شماره ٦.