فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٦٩ - زهرا اُسوه و اُلگو

باقر، حضرت صادق وحضرت كاظم و حضرت رضا(عليهم السلام) ونفس زكيه ومانند آنان».

وى اين سخن را در قرن ششم مى گويد: ما اكنون در اوايل قرن پانزدهم هجرى هستيم و جهان اسلام از مغرب و تونس والجزاير گرفته تا برسد به عربستان و شامات و تركيه و ايران و غيره شاهد نسل درخشنده رسول خدا مى باشيم وهمگى مى گوييم: «صَدَقَ اللّهُ الْعليّ الْعَظِيم:إنّا أعْطَيْناكَ الْكَوثَرْ».

زهرا اُسوه واُلگو

آشنايى با زندگانى حضرت زهرا ما را با اسوه و الگويى آشنا مى سازد كه همه زنان بايد او را بهترين الگو در زندگى تلقى كنند.قرآن آنگاه كه براى زنان اسوه و الگو مطرح مى كند، از چهار زن نام مى برد كه دو تن از آنها الگوى فضيلت و سعادت و دو فرد ديگر الگوى شقاوت و بدبختى بوده اند. اينك ما به طور اجمال از اين چهار زن نام مى بريم. آنگاه اسوه بودن زهرا را در مورد فضيلت و سعادت، مطرح مى كنيم.

آن دوالگوى بدبختى ونكبت، زنان نوح ولوط اند. با اينكه در خانه نبوت و وحى مى زيستند، اما زيستن آنها زيستن دو جسم در كنار يكديگر بود، نه زندگى دو روح، زيرا باشوهران خود همسو نبودند وبه آنان خيانت مى كردند. از اين جهت سرانجامى جز دوزخ پيدا نكردند، چنانكه مى فرمايد:

(ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ كَفَرُوا امرأةَ نُوح وَامْرَأة َلُوط كانَتاتَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِباِدنا صالِحِين، فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللّهِ