فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٧٣ - دليل رجعت از قرآن

اين نوع انتقالها، بازگشت فعليت به قوّه است كه «تناسخ» ناميده مى شود.

تناسخ معنى ديگرى دارد و آن اين كه روح انسان در بدن فرد ديگرى يا حيوانى وارد شود، در حالى كه بين اين روح و آن دو قالب، تناسبى نيست. علما و دانشمندان شيعه، كتابها و رساله هايى در بطلان تناسخ نوشته اند و آن را مايه كفر و خروج از دين دانسته اند و در حقيقت تناسخ دريچه اى است براى انكار معاد و اين كه هر فردى، اعم از نيكوكار و بدكار، بار ديگر به اين دنيا، از دو طريق باز مى گردد تا به نتيجه اعمال خود برسد:

١. از طريق بازگشت فعليّت به قوه يعنى از طريق نطفه و علقه تا برسد به صورت انسان كامل.

٢. ورود روح انسانى در بدن انسانى ديگر يا حيوانى پست تر.

در حالى كه رجعت، چنين نيست، روح انسانى بار ديگر به همان بدنى كه آن را ترك گفته در لحظه اى وارد مى شود و گويا در آن فاصله نمرده است.

تا اين جا ما درباره امكان رجعت و تفاوت آن با تناسخ سخن گفتيم. آيا دليلى هم بر وقوع آن هست و بر فرض وجود دليل، غرض از رجعت چيست؟

دليل رجعت از قرآن

آيه قرآنى حاكى از آن است كه در همين جهان، گروهى به امر الهى زنده مى شوند و به حيات دنيوى برمى گردند. اينك آيه اى كه اين حقيقت را مى رساند:

(وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّة فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا فَهُمْ يُوْزَعُونَ).[١]