تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٨٢ - كارهاى قبلىها را خراب جلوه ندهيم

مى‌كنند كه: بيابان و درختان در حال حركت‌اند. اينجا هم سحر ساحران در چشم مردم واقعى آمد ولى حضرت موسى با فكر بالا و آن ايمان و يقينى كه به خدا داشت مى‌دانست كه اين چشم بندى است. لذا مطابق بعضى آيات (آيه ٨١ سوره يونس) حضرت موسى به ساحرها فرمود: (مٰا جِئْتُمْ بِهِ اَلسِّحْرُ إِنَّ اَللّٰهَ سَيُبْطِلُهُ‌) آنچه آورده‌ايد سحر است و حقيقت ندارد و خداوند زود ابطالش مى‌كند، يعنى: اين توطئه به نتيجه نمى‌رسد. در آيات سوره طه كه به آيات سوره اعراف شبيه است آمده چون قبلاً ساحران به خاطر اين كه اظهار شجاعت كرده باشند و هم اظهار ادب، عرض كرده بودند: شما سحرتان را مى‌اندازيد يا ما؟. حضرت موسى در جواب فرمود شما اول سحرتان را بيندازيد. در اينجا كلمه حِبال آمده كه جمع حبل است به‌معنى ريسمان كه وقتى روى زمين افتادند به حركت در آمدند كه شايد به آنها جيوه ماليده بودند كه وقتى در آفتاب گرم قرار گرفتند حركت كردند و به چشم مردم و در قوه خيال آنها مارها و افعى‌ها متصور شد. مثلاً شايد بارها مشاهده كرده‌ايد كه وقتى دانه‌هاى باران به سرعت پائين مى‌آيند، به نظرما چنين مى‌رسد كه: يك نخ بلند است كه از طرف بالا به پائين كشيده شده است و يك دليل فيزيكى دارد و آن اين كه وقتى ما جسمى را رؤيت مى‌كنيم تا لحظه‌ى بعد از كنار رفتن آن جسم از جلو ديد ما، باز هم تصوير آن باقى مى‌ماند و اگر قبل از پاك شدن تصوير جسم قبلى جسم ديگرى مقابل ديد ما قرار گيرد، اين دو تصوير كه از دو جسم مختلف يا دو حالت مختلفِ يك جسم است، پشت سرهم متصل به هم ديده مى‌شود (علت اين كه ما در سينما اشخاص و اجسام را به صورت متحرك مشاهده مى‌كنيم همين پديده فيزيكى است) پس يك علت و جهت فيزيكى اين كار و هم قوه خيال مردم است كه باعث شد طناب‌ها را مار واقعى خيال كنند. (سَحَرُوا أَعْيُنَ اَلنّٰاسِ‌) و چشم مردم را سحر كردند.